Opkomsten Havelihorde (2018-2019)

17 november: EHBO
Soms gaat er wel eens iets goed mis en dan is het handig om een beetje te weten wat je dan allemaal kan doen. Daarom kwamen er op 17 november twee EHBOers van de EHBOvereniging langs om ons hier wat meer over te vertellen. Een aantal kinderen had vorig jaar al het EHBOinsigne gehaald, dus vandaag gingen we meteen aan de slag. Degenen die nog niet zo veel wisten werden geholpen door de rest. We speelden allerlei kleine en grote ongelukjes na. Zoals bijvoorbeeld een bloedneus en een grote schaafwond, maar ook een gebroken arm en wat je moet doen als iemand bewusteloos is. Natuurlijk kwam er ook het nodige verband bij kijken, want het is stiekem ook wel leuk om te doen alsof je zwaar gewond bent. Buiten werden er ondertussen allerlei spelletjes gespeeld en onder andere geleerd hoe je iemand kan vervoeren als die niet meer kan lopen. Alles bij elkaar dus een hele leerzame opkomst. Bedankt Pia en Brigitte, voor jullie hulp!

10 november: leven(d)(s)weg
Door een wisseling in het programma speelden we op 10 november het spel leven(d)sweg in plaats van ons met de EHBO bezig te houden. Net als bij het bordspel begonnen de kinderen aan het begin van hun leven en moesten ze hun levensweg vervolgen. Natuurlijk werd deze weg hier en daar een klein beetje vereenvoudigd. Bij deze levende versie was het uiteindelijk de bedoeling om zo veel mogelijk ervaringspunten te verzamelen. Iedereen begon als kind en moest door kleine opdrachtjes te doen eerst de basis- en middelbare school afmaken. Daarna kon er geld verdiend worden met baantjes zoals bijvoorbeeld vakken vullen bij de supermarkt. Na een klein beetje gespaard te hebben was het ook mogelijk andere diploma’s te halen zoals dat voor boswachter, docent of kunstenaar. Met bijpassende opdrachten kon zo nog meer geld verdiend worden. Ondertussen werden met het halen van diploma’s ook ervaringspunten verdiend, want het was uiteindelijk niet het geld maar de ervaring die telde voor het einde van het spel. Het verdiende geld kon weer ingezet worden voor het kopen van huizen, hobby’s, reizen en kinderen, om zo meer en meer ervaringen op te doen. Tijdens deze opkomst werden daarom, onder andere, Annemarietje, Bartje, Maartje, Lizzy, Lisa en Bo geboren en werd er gereisd van Duitsland tot aan Peru. Ook werden er tijdens deze opkomst meerdere huwelijken gesloten, zodat het geld en de ervaringspunten van de getrouwde stelletjes gedeeld kon worden. Hoewel er ook de mogelijkheid was om daarna weer te scheiden, hebben alle huwelijken het in ieder geval tot het einde van de opkomst vol gehouden.

3 en 4 november: griezelweekend
Halloween is net geweest en iedereen was nog in de stemming om een weekendje goed te griezelen. Tijdens het weekend van 3 en 4 november kwamen we er achter of we zelf ook een beetje eng konden zijn. Voor we daar mee konden beginnen eerst toch eigenlijk wel het belangrijkste onderdeel van het hele weekend: de installatie van Laura, Madelief, Veerle, Nore en Lotte. Gefeliciteerd! Daarna was het tijd om te leren hoe je moet sluipen, want dat is natuurlijk een van de belangrijkste dingen die een monster moet kunnen; het kwam daarom ook nog een paar keer terug. Terwijl de leiding door het bos liep moest iedereen van boom naar boom sluipen om zo aan de andere kant van het bos te komen, zonder gezien te worden. Nadat iedereen goed de smaak te pakken had was het tijd om terug te gaan naar het gebouw. Daar stond iemand op ons te wachten: Dirk, de directeur van de (reizende) griezelschool. Hij had ons gezien en dacht dat wij wel goeie griezels konden zijn, maar hij vond wel dat we zijn hulp daarbij nodig hadden. Ten eerste vond hij dat we er te lief uit zagen en daarom moesten we maar maskers gaan maken. Van spoken, tot duivels, pompoenen en andere griezels, hier kwamen de meest prachtige en angstaanjagende creaties uit. Daarna was het tijd om de griezelvaardigheden eens uit te testen… op de leiding. Terwijl de leiding op een krukje in het bos moest zitten, ging de rest er één voor één naar toe sluipen om zo de leiding de stuipen op het lijf te jagen. Dat ging heel aardig en met de ene hartverzakking na de andere was het daarna de beurt voor de kinderen om in het midden plaats te nemen. Dirk was al erg onder de indruk, dus het werd tijd voor een pauze van al het gegriezel. Tenminste… behalve voor de grote groep die het spel Weerwolven van Wakkerdam gingen spelen. Ondertussen werd het eten klaar gemaakt met een griezelig toetje om mee af te sluiten: Drillllpuddding. Nu het buiten al echt donker was geworden kon daar pas echt goed gegriezeld worden met een potje dodende straal. Tijdens deze bijna maanloze nacht hoefden we niet bang te zijn voor weerwolven, maar dat maakte het wel extra donker en ook een beetje enger. Na het avondspel gauw terug naar de Beukelaar en snel naar bed. Nog even een verhaaltje van de leiding en toen toch maar gaan slapen.

De volgende ochtend waren de eersten al weer vroeg wakker. Toch nog even wennen aan de wintertijd of misschien gewoon heel veel zin in de nieuwe dag. Na het ontbijt was het tijd voor de ochtendrituelen, waarbij natuurlijk ook het mooi maken voor de nieuwe dag hoort… of in dit geval het eng maken. Hoewel velen al prachtig geschminkt naar het kampje waren gekomen, was daarvan al veel weer afgewassen voor we naar bed gingen. Daarom werden tussen het aankleden en het tandenpoetsen door ook de gezichten weer geschminkt zodat we weer griezelig de dag door konden. Toen was er nog maar tijd voor twee spelletjes voor de ouders weer zouden komen om iedereen op te halen, waaronder het toepasselijke monsterbal. Ook Dirk was ondertussen weer terug en vertelde ons dat hij heerlijk had geslapen in het Bilderberghotel. Hij vertelde ons ook dat hij ons het afgelopen weekend goed in de gaten heeft gehouden en ons eigenlijk stuk voor stuk grote griezels vindt. Hij waarschuwde wel dat dit voor- en nadelen heeft. Het voordeel was dat hij ons niet langer op de griezelschool hoefde te houden en iedereen weer terug naar hun papa of mama mocht. Het nadeel is dat we, nu we echte griezels zijn, extra ons best moeten doen om ook lief te kunnen zijn…

27 oktober: ouder-dochteropkomst (op een onbewoond eiland)
Stel, je strandt op een onbewoond eiland, maar je bent niet alleen… Op 27 oktober mochten de welpen hun vader of moeder meenemen en dat was de situatie waar ze in terecht kwamen. Als eerste speelden we vlaggenroof om te kijken wie het beste zijn gebied kon verdedigen. De winnaars mochten als eerste een recept uitkiezen, want het is natuurlijk wel belangrijk dat je uiteindelijk wat kan eten. Daarna was het de bedoeling om ingrediënten te verzamelen. Tijdens een speurtocht door het bos moest iedereen goed om zich heen kijken en zo de ingrediënten in het bos spotten. Toen iedereen terug was werden de laatste ingrediënten en het kookgerei uitgedeeld en kon het koken beginnen. Natuurlijk moest er eerst een vuurtje gemaakt worden. De taken werden verdeeld en al gauw rook het heerlijk in de kampvuurkuil naast de Beukelaar. Er werd bannockbrood gemaakt, omelet in een zak en vruchtenflappen op het kampvuur. Niet alles bleek even makkelijk, maar iedereen hield dapper vol en uiteindelijk werd alles gedeeld zodat niemand met honger naar huis hoefde te gaan. Want samenwerken is toch wel het allerbelangrijkst als je wil overleven.
Alle welpen en ouders, bedankt voor een ontzettend gezellige opkomst!

13 oktober: (bos)dierendag
Dierendag is net geweest en dus was het ook weer tijd voor de Havelihorde om wat meer naar de dieren te kijken. Op 13 oktober ging het een keer niet om alle dieren in en om het huis, maar om de bewoners van onze Nederlandse bossen. Ook werden vandaag de nesten bekend gemaakt, natuurlijk in thema. Alle gidsen en helpers moesten hun nestleden als ei ophalen bij de leiding en terugbrengen naar hun nest. Eenmaal uitgekomen konden ook zij helpen door het nest groter te maken. Toen uiteindelijk alle nesten compleet waren, werden de gekleurde nestklompjes uitgedeeld en konden we het bos in. Daar zochten we naar sporen van onze bosbewoners en liepen we een speurtocht. Onderweg kwamen we opdrachten tegen die we met het nest uit moesten voeren en waarbij soms goed samengewerkt moest worden. Zo moesten we bijvoorbeeld door een spinnenweb klimmen (zonder de draden van het web aan te raken), een wedstrijd haasje over doen en zo snel en zo veel mogelijk beukennootjes verzamelen. Een beetje later dan gebruikelijk waren we weer op de Beukelaar waar alle ouders al stonden te wachten.

6 oktober: regiospel op het water
De dagen worden korter en de herfst begint te komen, dus was het ook weer tijd voor het najaarsspel van de regio. Toch hadden we heel mooi zomers weer en dat was maar goed ook. Deze keer werd het najaarsspel georganiseerd samen met de admiraliteit van de waterscouting, dus je raadt het al… bootjes! Op verzoek van admiraal Reyer zijn we daarom op 6 oktober afgereisd naar de Neder-Rijn bij Wageningen om de admiraal te helpen. Nu zijn bemanning allemaal scheurbuik had opgelopen moesten wij hem helpen om handel te drijven. Volgens de admiraal waren we met wel bijna 500 kinderen en als ze allemaal in een grote kring staan lijken het er zeker wel veel. Met handelsposten aan beide kanten van de Rijn konden we met bootjes naar de overkant om winst te maken op handelswaar als onder andere goud, koffie, ananas en hout. Er was helaas niet genoeg wind om echt te kunnen zeilen, dus moesten we roeien (wat ook heel leuk was) of werden we getrokken door een motorboot (wat lekker snel ging). Toen het handelsspel was afgelopen was er nog een klein beetje tijd om een spelletje te spelen met een andere scoutinggroep voordat de admiraal ons allemaal bedankte voor onze hulp.

 

29 september: opkomst met de Wolvenhorde
Op zaterdag 29 september was niet alleen de Havelihorde, maar ook de Wolvenhorde in het bos bij de Hemelseberg te vinden. De twee hordes hadden een gezamenlijke opkomst met in totaal wel iets van 45 jongens en meisjes. We speelden een groot spel in het bos, maar voor we daar mee konden beginnen moesten er eerst kralen gemaakt worden. Een kraal is een grote cirkel van takken die het plekje van jouw team in het bos markeert. Nadat iedereen tevreden was over hun kraal en ook de leiding nog een extra kraal had gemaakt in het midden van het speelveld, kon het spel beginnen. De bedoeling was om spullen te stelen uit de andere kralen en zo zo veel mogelijk punten te verdienen. Er waren vier verschillende taken die in het team afgewisseld konden worden; zo kon je kapitein, gooier, tikker of verzamelaar zijn. Voor iedereen was er wat te doen. Toen het spel was afgelopen was er nog even tijd voor wat te drinken en om de verjaardag van Laura te vieren. Daarna nog een heel kort spelletje, maar eigenlijk stonden de ouders al weer te wachten. Tijd om te gaan sluiten dus.

22 september: koken op het vuur
Nadat we de vorige opkomst druk bezig waren geweest met het maken van vuur, zijn we op 22 september een stapje verder gegaan. Deze zaterdag stond niet het maken van het vuur centraal, want de leiding had al voor twee grote vuren gezorgd, maar dat wat je er verder mee kan. In dit geval: eten klaarmaken. Voor we naar het vuur gingen begonnen we met een spel in het bos. We speelden heel toepasselijk het soepspel waarbij de vermicellikinderen groente uit de pan moest stelen terwijl de groentebewakers dat moesten proberen te voorkomen. Daarna werd de groep in tweeën gesplitst. Eén groep begon met het bakken van broodjes boven het kampvuur. Dat is altijd even geduld hebben, maar gelukkig was het erg gezellig rond het kampvuur. Toen de broodjes klaar waren was er hagelslag of suiker om er in te doen. De andere groep begon met het maken van groentesnacks voor bij het broodje. Paprika’s, wortels en komkommers werden in lange stengels gesneden tot een soort groentefriet en er werd ook een sausje bij gemaakt. Sommige kinderen besloten zelfs, door alles heel klein te snijden, er een soort salade van te maken. Die zag er ook erg lekker uit.

 

15 september: mini-open dag met vuur
Op zaterdag 15 september hadden wij onze eerste normale opkomst sinds een paar weken. Dat betekende ook dat het weer mogelijk was voor kinderen van buitenaf om mee te doen en te kijken of scouting wat voor ze is. We verwelkomden daarom veel nieuwe gezichten. Deze (mini)opendag stond voor ons in het teken van vuur en daarom leerden we van alles over het maken, veilig omgaan en weer uit doen van een vuurtje. We begonnen met een spelletje in het bos waarbij je de drie ingrediënten van vuur moest verzamelen: brandstof, zuurstof en warmte. Ook is het belangrijk om een vuurtje weer snel uit te kunnen maken en dat gaat door één van de drie weg te halen. We gingen dus ook verder met een estafette waarbij kaarsjes uitgemaakt moesten worden met een rietje met water. Dat klinkt misschien makkelijk, maar dat valt best tegen van een paar meter afstand. Toen was het moment aangebroken om een echt vuurtje te maken. In kleine groepjes en onder begeleiding van een leiding werd er eerst geoefend met hoe je het makkelijkste een vuurtje maakt; daarna moest een touwtje doorgebrand worden. Daarna werden de vuurtjes al gauw groter door alle takjes en andere houtjes die er op werden gelegd. Ondertussen waren alle ouders er al weer en was het tijd om naar huis te gaan. Maar niet zonder een toch wel bijzonder afsluiting.

[Ze vierden namelijk dat Ruurd op 12 september is gepromoveerd aan de Universiteit van EIndhoven! Alle Haveliwelpen hadden – tijdens de opkomst – prachtige zonnetjes gekleurd die allemaal aan elkaar geregen waren tot een prachtige slinger. Ruurd was er heel blij mee. (Nogmaals) gefeliciteerd Ruurd, met je bijzondere prestatie!]

25 augustus: eerste opkomst (met de Haveli’s van afgelopen jaar)
Door de vroege zomervakantie viel de eerste opkomst deze keer niet gelijk met het overvliegen. Dat betekende nog één hele opkomst met de met groep van het afgelopen seizoen. Het was wel weer even wennen zo na de zomervakantie en doordat de opkomst ’s middags was, begonnen we met een wat kleinere groep. De vooruitzichten voor het weer zagen er niet zo best uit, dus maar meteen het bos in voor een potje boompje verwisselen. Daarna werden er kralen gebouw voor vlaggenroof. Het ene team stak heel veel moeite in het maken van een mooie kraal, terwijl het andere het slim speelde door er een nepkraal bij te maken. Dat bleek uiteindelijk goed te werken, want hoewel het andere team beide kralen had gevonden konden ze er maar niet achter komen waar de vlag nu verstopt lag. Toen was het tijd voor de pauze en had het nog altijd niet geregend, mooi zo. Tijdens de pauze werd er getrakteerd, omdat niet alle welpen ook het volgende seizoen bij ons gaan blijven. Ook kon er (geholpen door de foto’s op de televisie) gestemd worden op welke opkomsten van afgelopen jaar het leukst waren. Handig voor de leiding als ze weer programma gaan maken. Na de pauze mochten de oudstejaars nog een spelletje verzinnen en uitleggen. Dat werd na een kort overleg trefbal. Hoewel de winnaar bijna bekend was werd het potje toch maar gestopt vanwege de hevige regenbui waar we al de hele opkomst op aan het wachten waren. Het was toch al bijna tijd, dus nu maar een keer binnen sluiten.