Opkomsten Havelihorde (2016/2017)

Afsluiting
Hiermee is het verslag van ons scoutingjaar 2016/2017 afgesloten. We gaan nu verder met 2017/2018 op een aparte pagina.

Zomerkamp
Het verslag van ons zomerkamp vind je op deze pagina.

Haveli goes international (1 juli)
Wat gaat zo’n seizoen toch snel. Zaterdag 1 juli was alweer de laatste opkomst van het seizoen, maar zoals altijd wel een van de leukste. Dit jaar gingen we net als vorig jaar naar Irrland, in Duitsland. Het park is zo groot en vol met allerlei verschillende dingen dat we vorig jaar niet overal tijd voor hadden, dus zijn we nog maar een keer terug gekomen. Ondanks dat het weer een beetje minder was heeft iedereen zich goed vermaakt. Er waren dan ook genoeg dingen binnen te doen. Het maiszwembad was misschien wel het meest populair, ook al werd je daar wel erg vies van. Aan het eind van de dag was iedereen natuurlijk erg moe en sommige nook heel erg nat. Alle ouders die hebben gereden en die mee zijn geweest en een oogje in het zeil hebben gehouden, bedankt! Het was een leuke en gezellig dag. Tot op het zomerkamp allemaal, wij hebben er zin in!

Geldactie (24 juni)
De een-na-laatste opkomst van het seizoen staat traditiegetrouw in het teken van de geldactie. Op 24 juni was de Havelihorde dan ook samen met de Wolvenhorde te vinden op en om het Raadhuisplein. Hier hielpen we het winkelend publiek met het inleveren van flessen en het wegbrengen van winkelwagentjes. Ook verkochten we koeken. De kinderen kwamen in vier groepen, zodat we de hele dag door bezig konden zijn. Ondanks het slechte weer was het toch een leuke dag waarop we veel geld hebben opgehaald wat we goed kunnen gebruiken voor onze zomerkampen in Vaassen en Apeldoorn.

Wateropkomst (17 juni)
Het weer wordt steeds warmer, dus werd het tijd om eens goed nat te worden tijdens de opkomst. Daarom hadden we op 17 juni een wateropkomst. Iedereen was van te voren gewaarschuwd, dus de meesten hadden ook kleren bij zich die nat mochten worden. We deden allerlei verschillende spelletjes met water zoals het Ik Hou van Holland verjaardagsspel, flesvolley en tienbal, maar dan natuurlijk met een waterballon. Gelukkig was het mooi weer en kon iedereen zo nat worden als ze dat wilden. Faya had de eer om voor de limonadepauze al helemaal drijfnat te zijn! Natuurlijk kon aan het einde van de opkomst ook een watergevecht niet ontbreken. De leiding heeft het voor elkaar gekregen redelijk droog te blijven… behalve Dorien;-)

Kijkopkomst (10 juni)
Na een paar weken geen opkomst gehad te hebben, hadden we op 10 juni de kijkopkomst. De oudste bevers kwamen een keertje kijken bij welke groep ze volgend jaar terecht gaan komen. Ook waren er nog een aantal kinderen bij die tijdens de opendag waren komen kijken en graag nog een opkomst mee wilde doen. De oudste welpen waren op hun beurt een kijkje aan het nemen bij de padvindsters. De opkomst stond in het teken van creatief, maar deze keer gingen we niet aan tafels zitten knutselen. In het bos is er ook genoeg te vinden om creatief mee bezig te zijn. Iedereen werd ingedeeld bij een van zes jungledieren en ging in die groepjes een hut bouwen. Hier zijn uiteindelijk de mooiste bouwwerken uit gekomen. Toen waren we alleen nog niet klaar. Deze hutten hebben we daarna gebruikt in een spel waarbij de groepjes in twee teams werden verdeeld en ze elkaars hutten moesten zien te veroveren. Geen van beide teams wist alle hutten te veroveren en uiteindelijk eindigden we met een 2 – 4 stand.

Open Dag (20 mei)
Op 20 mei hadden we met de hele vereniging de open dag. Voor ons weer een keer op een andere plek dan gebruikelijk, want deze opkomst vond plaats op Trappershorst. Iedereen mocht vriendjes of vriendinnetjes mee nemen en ook van buiten scouting waren er veel kinderen om eens een keertje te kijken wat wij allemaal doen. Op het plein voor Trappershorst stond een groot schip met bijbehorende zeehelden. Deze zeehelden hadden in het bos een schat gevonden, maar de schat was te groot om mee te nemen en daar hadden ze onze hulp voor nodig. Gelukkig hadden ze wel een schatkaart, maar voor we die kregen, moesten we bewijzen dat wij ook echte zeehelden waren. Door allerlei verschillende spelletjes te spelen konden we stukjes van de schatkaart verdienen. Toen we uiteindelijk alle stukjes hadden verzameld vertelde de kaart ons waar we de schatten moesten zoeken en kon het schatgraven beginnen. Gelukkig mochten we de schatten die we vonden zelf houden. Het was weer een leuke en gezellig drukke opkomst met alle kijkers erbij.

 

Moederdag (13 mei)
Met moederdag voor de deur konden weinig anders doen dan iets leuks maken voor de moeders van de Havelihorde. We begonnen met een spelletje in moederdagthema: “moeder, moeder, hoe laat is het?” Daarna kon iedereen kiezen uit twee verschillende knutselopdrachtjes, waxinelichtjes in hartjes en hart op canvas. Wie na de pauze nog graag verder wilde knutselen, kon nog rustig het werkje afmaken of met het andere opdrachtje beginnen. We kregen zelfs nog wat hulp van een paar padvindsters. Met de rest van de meiden werd er vlaggenroof in het bos gespeeld, maar deze keer wel met een twist. Hopelijk zijn de moeders blij met het resultaat.

Groepsactiviteit (6 mei)
Het heeft eventjes geduurd, maar op 6 mei hadden we dan toch eindelijk het programma dat we nog te goed hadden van het jubileumkamp van vorig jaar. Bij aankomst kon je je voor de eerste ronde inschrijven bij een van de 18 onderdelen. Er waren een heleboel verschillende leuke onderdelen waar je uit kon kiezen. Zo kon je koken op houtvuur, dansen met de Wii, laser gamen of pijl en boogschieten in het bos, experimenteren met proefjes, knutselen met dingen uit de natuur of jezelf goed moe maken bij de bootcamp. Tijdens de pauze had de organisatie niet alleen voor wat te drinken gezorgd, maar ook voor heerlijke broodjes knakworst. Ook kon er in de pauze gekozen worden voor de tweede ronde. Om twee uur was de opkomst weer helemaal voorbij en konden we terug kijken op een ontzettend leuke opkomst met voor ieder wat leuks. (In het fotoalbum staan de foto’s van de hele groep!)

Vossenjacht met Wolvenhorde en bevers (22 april)
Het was even spannend of het door zou gaan, maar gelukkig hadden we uiteindelijk een heleboel vossen waar we op 22 april met de Bevers, Wolvenhorde en Havelihorde naar op zoek konden. Heel veel vossen hadden een opdrachtje verzonnen of vertelden wat over zichzelf. Zo was er een Dalton die ons leerde ontsnappen, maar dan wel aan elkaar vast gebonden. Er waren wel twee vissers die ons allerlei vissen leerden kennen (tip voor de leiding, een kibbeling is geen vissoort). Een bergbeklimmer liet ons zijn uitrusting zien en vertelde hier wat over en we hielpen een heks met het brouwen van haar toverdrankje. Natuurlijk waren er nog veel meer vossen en was het een zeer geslaagde vossenjacht. Alles vossen, nogmaals heel erg bedankt!

Afsluitend weekend en installatie (8/9 april)
Het afsluitende kampje van de insigneweken begon met de installatie van de nieuwe meiden. Niet alleen Sterre, Eeke, Sophie, Juliette en Jette kregen alle insignes voor op hun blouse, ook Aretti moest beloven een goede welpenleiding te zijn. Na de installatie kwam al gauw het eten op tafel die deze avond bedekt was met plastic folie. Dat kan maar één ding betekenen: tafelfriet! Alle frietjes en saus op tafel, maar ook de broodjes knakworst en de groenten werden niet vergeten. De zaterdag werd afgesloten met een avondspel in het bos. Toen we eindelijk terug naar het gebouw gingen om ons klaar te maken om naar bed te gaan werd het ook al gauw donker.
De volgende ochtend was de paashaas langs geweest en begon de dag dus met het zoeken naar chocolade paaseitjes. Het grootste deel van de zondag stond vervolgens weer in het teken van de insignes. De meiden van het insigne “weer” hebben van de prachtige zondag gebruik gemaakt om een vlieger te maken en die uit te testen. Hier was het weer helaas een beetje té mooi voor, dus moesten ze bij een gebrek aan wind er zelf voor zorgen dat de vliegers de lucht in gingen. Desondanks gingen de vlieger hoog de lucht in en zullen de vliegers het met meer wind ook zeker goed doen. De journalisten hebben de zondag gebruikt om bij de hertjes te gaan kijken in Hartenstein en stukjes te schrijven over het kampje.
De meiden van show hebben de hele zondag druk geoefend om het hele stuk goed onder de knie te krijgen. Het resultaat mocht er dan ook zeker zijn met een geweldige uitvoering voor alle ouders, opa’s, oma’s, broertjes en zusjes die waren komen kijken. Doordat de uitvoering buiten, onder de luifel in park Hartenstein was, waren er zelfs een paar voorbijgangers die nog even hebben staan kijken. Na een daverend applaus voor de show  gauw met z’n allen terug naar het gebouw om de welverdiende insignes uit te delen en het kampje af te sluiten.

 

Insigneweken (25 maart, 1 april)
Op 25 maart begonnen we weer een reeks van opkomsten: de insigne weken. De meiden hebben een insigne mogen kiezen waar ze drie opkomsten lang aan gaan werken. Aan het eind krijgt iedereen haar welverdiende insigne. Van de vijf insignes waar uit gekozen kon worden zijn er uiteindelijk drie groepjes gemaakt.
Het groepje met het insigne “show” is tijdens de eerste opkomst al druk bezig geweest een show te bedenken en rollen te verdelen. De show moet uiteindelijk tijdens de laatste opkomst van de insigneweken opgevoerd gaan worden, het weekendkampje. Bij het insigne “journalist” zijn ze bezig geweest met foto’s maken en bedenken wat journalisten eigenlijk doen. De meiden van het insigne “weer” probeerden er achter te komen hoe het weer ontstaat.
Tijdens de tweede week gingen de meiden van het insigne weer kijken hoe je het weer kan voorspellen. Er zijn een hele hoop weerspreuken en mythes, maar welke zijn nu eigenlijk waar? Ook hebben ze een windvaantje met molentje gemaakt, zodat ze kunnen zien hoe hard het waait en waar de wind vandaan komt. De showmeiden zijn natuurlijk verder gegaan met de voorbereidingen van het stuk. Daarbij hoorde ook het knutselen van prachtige tickets. De journalisten hebben samen een aflevering van het journaal gemaakt. Hierbij hoorde onder andere een reportage over de voorbereidingen van de show en een showbulletin met een interview met enkele van de showmeiden. Natuurlijk hoort bij ieder journaal ook een weerbericht die werd gegeven door een van de meiden van het insigne weer. Het journaal wordt deze week gemonteerd en zal tijdens het weekendkampje te zien zijn.

 

Tijdscapsules (18 maart)
Na een aantal opkomsten achter elkaar intensief buiten bezig geweest te zijn, hebben we op 18 maart weer een keer een binnenopkomst. De opdracht was om tijdscapsules te maken. Iedereen kreeg een stevige, grote envelop (de tijdscapsule) en moest deze vullen met allerlei opdrachtjes over wie je nu bent en wie je over tien jaar denkt te zijn. Van iedereen ging zijn/haar eigen foto er nog in en een foto van de hele groep. Natuurlijk was er ook ruimte om je toekomstige zelf nog even een goede raad mee te geven of om gewoon een boodschapje naar jezelf te sturen. Ook was er tijd om de tijdscapsule mooi te versieren. Nu verdwijnen deze tijdscapsules voor tien jaar lang bij ons in de kast en hopen we dat we ze in 2027 weer bij hun rechtmatige eigenaren kunnen krijgen (er staat inmiddels een reminder in de agenda, maar of we die over tien jaar nog gebruiken???). Aan het eind van de opkomst was het weer weer een beetje beter geworden en hebben we toch nog een spelletje buiten gedaan.

Laatste week Uitdaging (11 maart)
De vierde en laatste week van de Ultieme Scoutingproef. Na al een paar opkomsten lang goed uitgedaagd te zijn geweest kwam deze week de afsluiter (en het hoogtepunt). Het thema was survival. Er kwamen onderdelen terug van de afgelopen weken, maar ook nieuwe dingen die we nog niet eerder hebben gedaan. Het belangrijkste was natuurlijk weer om samen te werken en elkaar te helpen. Zo hebben we geseind met vlaggen en morse en een hutje gebouwd van bamboestokken waar het hele nest in paste. Ook zijn onze knopen nog eens op de proef gesteld en was er een trappersbaan. Bij ieder onderdeel was er een aanwijzing te verdienen en met die aanwijzingen kon aan het eind van de opkomst een puzzel worden opgelost. Dit was geen makkelijke puzzel, waardoor we een beetje later klaar waren dan was gepland. Nogmaals sorry voor de geduldig wachtende ouders. Toen de puzzel was opgelost en de sleutels waren gevonden konden de kistjes open gemaakt worden waar voor iedereen een Laat Je Uitdagen badge in zat. Iedereen heeft immers de afgelopen weken ontzettend zijn best gedaan, dus iedereen had hem ook dubbel en dwars verdiend.

 

Uitdagende scoutingtechnieken 3 (25 februari)
Week drie alweer van onze Ultieme Scoutingproef. Deze week route, onze tweede uitdaging. Natuurlijk begon ook deze opkomst weer met een brief waarin de uitdaging stond uitgelegd. Ieder nest werd met de auto aan de rand van het bos gedropt en moest vanaf die plek aan de hand van een route en een kompas de weg weer terug zien te vinden. Er kwamen verschillende routetechnieken aan bod, zoals de lintjesroute, kruispuntenroute en natuurlijk de windrichtingen, en zo kon iedereen zijn steentje bijdragen. Hoewel er met ieder groepje wel leiding mee liep, had die nadrukkelijk de opdracht gekregen alleen te helpen als het echt nodig was. Alle vier de nesten hebben dus op eigen kracht de weg terug weten te vinden. Met ook een tweede geslaagde uitdaging zijn we alweer bijna aan het einde van deze Ultieme Scoutingproef. Nu is het nog eventjes afwachten wat de derde en laatste uitdaging precies gaat zijn.

Uitdagende scoutingtechnieken 2 (18 februari)
Vandaag, gingen we verder met de Ultieme Scoutingproef. In een nieuwe brief stond de eerste echte uitdaging beschreven: primitief koken. Voordat we daadwerkelijk aan de slag konden moest eerst onze kennis getest worden. Daarom werd er ren-je-rot gespeeld met vragen over koken en vuur. Daarna kreeg ieder nest een ander recept wat op houtvuur klaargemaakt moest worden. Zo ging nest oranje wentelteefjes maken, nest blauw broodjes bakken, nest groen een appel poffen en maakte nest paars banaan en chocolade op het kampvuur. Aan het eind van de opkomst stonk iedereen naar rook en waren er ontzettend veel lekkere dingen gemaakt, dus de eerste uitdaging is geslaagd!

Uitdagende scoutingtechnieken 1 (11 februari)
Op 11 februari zijn we aan de slag gegaan met de scoutingtechnieken. De opkomst stond daarom in het teken van knopen en pionieren, een speurtocht lopen in het bos en natuurlijk vuur maken. Het was deze keer alleen niet zomaar een beetje oefenen. We begonnen de opkomst met een brief waarin de Ultieme Scoutingproef werd aangekondigd en daar moesten we ons natuurlijk goed op voorbereiden. De komende weken zullen in het teken staan van primitief koken, routetechnieken en survival, maar het is nog even afwachten wat de uitdagingen precies gaan zijn. Nu maar hopen dat we ons goed genoeg hebben voorbereid.

Donker (04 februari)
Ook al worden de dagen al weer steeds langer, op 4 februari hebben we nog even gebruik gemaakt van het vroege invallen van het duister voor een opkomst in het donker. Uiteraard hebben we allerlei spellen gespeeld die toch echt minder leuk zijn als het licht is. Ook zijn we het bos in geweest, wat in het donker extra spannend is. Een ander belangrijk onderdeel van de opkomst was de escape room, natuurlijk in het donker. De meiden gingen in groepjes van ongeveer zes de escape room in met als enige licht voor iedereen één breeklichtje. De totale duisternis duurde gelukkig niet lang, want na het volgen van de juiste lichtjes en symbolen kon een blacklight aan worden gezet en werden er nog meer aanwijzingen zichtbaar. De escape room was een tikkeltje te lang, waardoor geen van de groepjes hem helemaal wist op te lossen in de 15 minuten die ze hadden. Toch kwamen de meeste groepjes wel heel dicht in de buurt van het vinden van alle sleuteltjes om de laatste kist te kunnen openen en zo te kunnen ontsnappen. Je snapt ‘t: de donkere foto’s zijn dus in het donker genomen…


Mode-opkomst (28 januari)
Eindelijk weer een opkomst die gewoon door kon gaan zoals gepland. Vandaag stond mode op het programma. De meeste meiden hadden een (te groot) t-shirt van thuis meegenomen en voor degenen die dat waren vergeten, werd nog snel iets geregeld. In de tussentijd speelden we Annemaria fotomodel om alvast een beetje in de sfeer te komen. Daarna konden we dan echt aan de slag. In de t-shirts werd geknipt, er werd geplakt en getekend en uiteindelijk werden ze omgetoverd in de mooiste jurkjes en andere kledingstukken. Nu hadden we dan wel de kleding, maar hoe gedraag je je eigenlijk tijdens een modeshow. Na de pauze werd er een modellenbootcamp gedaan waarin we leerden hoe je je moet gedragen op de catwalk. Natuurlijk sloten we de opkomst af met een korte modeshow waarin we de nieuwste mode van 2017 lieten zien aan de al aanwezige ouders.

 

Geen schaatsen maar spelen! (21 januari)
Ook op zaterdag 21 januari pakte de opkomst weer iets anders uit dan gepland. Vanwege het koude weer de afgelopen week hoopten we met (een deel van) de horde te kunnen gaan schaatsen. Helaas ging dat niet door… want juist vandaag was het iets warmer en de schaatsbaan was dus gesloten. Gelukkig had iedereen ook favoriete spellen meegenomen en dus konden we de opkomst vullen met heerlijk spelletjes spelen. De leiding had er zelfs voor gezorgd dat er twee Wii’s waren, zodat er ook om de beurt Just Dance of Mario Kart gespeeld kon worden. Het was een erg gezellige opkomst.

Toch maar de sneeuw in! (14 januari)
Vandaag stond “opkomst digitaal” op het programma. Maar door de grote hoeveelheid sneeuw konden we de verleiding niet weerstaan om de oorspronkelijke opkomst in de spreekwoordelijke ijskast te zetten en te gaan genieten van het prachtige winterweer. Gelukkig waren er al veel kinderen op de slee gekomen en zijn er zelfs nog snel wat sleeën thuis opgehaald. Na de opening zochten we meteen een mooie helling op. Toen iedereen uit was gesleed, er sneeuwengeltjes en een sneeuwpopje waren gemaakt en sommigen het toch best wel koud hadden gekregen … zijn we teruggegaan naar het gebouw. Daar konden we weer een beetje warm worden met een beker warme chocolademelk tijdens een iets langere pauze dan gebruikelijk. Daarna zijn we het bos weer ingegaan om twee ijsforten te bouwen, die we daarna gebruikten tijdens een potje trefbal.


Uitrustopkomst in pyjama (7 januari)
De eerste opkomst van het nieuwe jaar begonnen we traditioneel met een nieuwjaarsbrunch. Iedereen had weer hele lekkere dingen mee genomen om te eten en te drinken. Maar omdat de kerstvakantie altijd vol zit met bezoekjes aan familie, laat opblijven en logeerpartijtjes, wilden we het laatste weekend van de vakantie gebruiken om eens goed uit te rusten. Iedereen had daarom zijn pyjama mee genomen of had deze nog aan en zo hadden we een heerlijke uitrustopkomst. Uiteindelijk gingen we toch maar naar buiten (wel met warme kleren aan), omdat we weer een hele hoop energie hadden gekregen van zo’n opkomst uitrusten.

Muziekopkomst (10 december)
Vandaag stond de opkomst in het teken van muziek. De opdracht was deze keer niet om zelf muziek te maken, maar om muziek uit te beelden. In vijf groepjes gingen we aan de slag om een liedje van Kinderen voor Kinderen zo uit te beelden dat de andere groepjes het uiteindelijk konden raden, zonder dat ze de muziek konden horen. We begonnen met het verzinnen van bewegingen om de hele tekst van een liedje zo goed mogelijk uit te beelden. Vervolgens moesten de bewegingen geoefend worden op muziek zodat er ook echt een dansje zou ontstaan. Uiteindelijk moesten de dansjes buiten opgevoerd worden, met de rest van de kinderen binnen zodat de muziek niet te horen was. Natuurlijk werden alle nummers geraden.
Hieronder de links naar de filmpjes. Ze hebben met opzet een “anonieme” naam. Als je ze bekijkt met het geluid uit… dan kun je zelf raden!
filmpje Afilmpje Bfilmpje Cfilmpje Dfilmpje E
20161210-muziekopkomst

Sinterklaas op bezoek (3 december)
Vandaag stond een bezoek van Sinterklaas en Zwarte Piet op het programma. Hij had ons laten weten pas aan het eind van de opkomst bij ons langs te kunnen komen, dus dat gaf ons mooi de tijd om eerst wat andere dingen te doen. We hebben eerst maar een spelletje in het bos gespeeld om een beetje warm te worden en zijn daarna gauw naar binnen gegaan. Daar hebben we speculaasjes versierd met gekleurd glazuur en allerlei andere versieringen. Een paar kinderen hebben, toen ze klaar waren, nog de stoelen van Sint en de Pieten versierd en zo waren we precies op tijd klaar. Net toen we de krukjes in een grote kring hadden gezet werd er al op de ramen gebonkt en hebben we Sinterklaas en de Zwarte Pieten naar binnen gezongen. Er mocht een aantal kinderen bij Sinterklaas komen en we hebben met z’n allen een dansje gedaan met de Zwarte Pieten. Uiteindelijk moest Sinterklaas weer verder, maar niet zonder eerst een hele zak met cadeautjes uitgedeeld te hebben.

Chaosspel (26 november)
Op 26 november speelden we met de horde het Chaosspel. Bij dit spel worden er in kleine groepjes allerlei verschillende opdrachten voorbereid, geoefend en uitgevoerd. Het uitvoeren van de opdrachten gaat voor een jury die veel punten geeft voor lange, goed uitgevoerde opdrachten en minder punten voor korte of minder goed uitgevoerde opdrachten. De opdrachten varieerden van: maak een menselijke piramide en verstop iemand onder de bladeren tot: wissel met je hele groepje van schoenen of maak een reclame over pindakaas. Het doel was natuurlijk om met je groepje zo veel mogelijk punten te krijgen. Het groepje van Naomi, Thysa, Lieke en Sterre wist uiteindelijk de meeste punten te behalen.

Ouder-dochterdag (19 november)
Het thema van onze ouder-dochter-dag was “Heel Haveli bakt”, ook al kwamen er geen ovens aan te pas. Het doel van de opkomst was om in kleine groepjes een monchoutaart te maken als toetje voor na het avondeten. Natuurlijk was het niet zo eenvoudig als gewoon het recept volgen, want in het recept misten een paar belangrijke woorden. Deze woorden konden verdiend worden door de andere groepjes te verslaan in korte spelletjes. De woorden die dan nog misten werden met een hele hoop creativiteit en fantasie toch ingevuld. Met de ingevulde recepten ingevuld, gingen we aan de slag om de mooiste taarten te maken. Toen ze af waren moesten de taarten nog een poosje de koelkast in, mooi tijd om te lunchen en met z’n allen mee te lopen met de Sinterklaasintocht. Vanaf Hartenstein met een omweg naar het gemeentehuis en daar zingen en dansen op de sinterklaasliedjes. Uiteindelijk een beetje moe weer bij het clubhuis aangekomen. Daar even uitgerust en nog een spel in het bos gespeeld in afwachting van het avondeten. Ook bij het avondeten (Italiaanse tomatensoep) was het erg gezellig en natuurlijk sloten we af met het tonen én het opeten van de prachtige taarten die de verschillende groepjes gemaakt hadden. 


Vertikale opkomst (12 november)
Vandaag hadden de “meisjesspeltakken” en de “jongensspeltakken” samen een opkomst. Wij hadden programma met de bevers, de padvindsters en de sherpa’s. De opkomst bestond uit vier onderdelen die we in vier gemengde groepen (van bever t/m sherpa) hebben gedaan. Zo hebben we houten borden beschilderd met namen, handafdrukken en andere versieringen. We hebben in het bos tweelingverstoppertje gespeeld waarbij ze tweetallen moesten maken met iemand uit een andere speltak en iedereen zo snel mogelijk de andere helft van haar tweetal moest vinden. Ook hebben we de bloembollen gepoot samen met de Vrienden van Hartenstein en het dansje Voor Altijd Jong van Kinderen voor Kinderen geoefend, dat we aan eind van de opkomst voor alle ouders hebben gedaan.

Regiospel (5 november)
Het regiospel speelde zich af in de binnenstad van Wageningen. Natuurlijk begonnen we met een opening met alle bevers en welpen. (Het thema: een grote boom die gered moest worden. Iedereen moest manieren laten zien waarmee je energie kan opwekken). Daarna moesten we op een speurtocht van post naar post, waarbij we bij elke post een andere opdracht moesten doen. Als we een opdracht hadden gedaan kregen we het volgende stukje van de speurtocht en konden we verder naar de volgende post.

Natuuropkomst (22 oktober)
Tijdens de natuuropkomst hebben we van alles geleerd over de natuur. Na een spelletje, natuurlijk in het bos, kwamen we er achter welke planten je wel en welke je niet kan eten. Met deze kennis zijn we gaan zoeken en zijn uiteindelijk met vooral een heleboel tamme kastanjes terug gekomen. Deze hebben we toen lekker gepoft op het kampvuur en opgegeten. Hierna zijn we verder gegaan met onze survival in het bos. We zijn hutten gaan bouwen, zodat we ook met slecht weer nog droog kunnen zitten.

Weekendkampje (15/16 oktober)
Aan het eind van het kampvuur op 8 oktober waren er twee mysterieuze mannen die op straat een blaadje hadden laten vallen. Dit bleken geheime agenten te zijn en het blaadje de eerste bladzijde van een strikt geheim dossier. Doordat het dossier strikt geheim is kunnen we er niet heel veel over vertellen. Het ging in ieder geval erom dat persoon Z een tijdje in Nederland zou verblijven, maar zijn koffer met object B uit het vliegtuig was gevallen. De koffer was niet belangrijk, maar object B moest terug gevonden worden. Omdat dat wij de omgeving al kende en de eerste pagina toch al hadden gelezen mochten we helpen zoeken, maar niet voordat we hadden bewezen de eigenschappen van een geheim agent te hebben. Na een spannend kampje hadden we dan eindelijk object B gevonden en, samen met de koffer, weer overgedragen aan de geheime dienst.

Kampvuur (8 oktober)
Deze opkomst was natuurlijk ’s avonds, want een goed kampvuur doe je als het donker is. Naast dat we een hele hoop liedjes hebben gezongen, deze keer onder begeleiding van gitaarspel, hebben ook heel veel leuke stukjes, dansjes, liedjes en andere talenten gezien. Het waren er zelfs zo veel dat er geen tijd meer was voor de leiding om nog een stukje op te voeren, ontzettend leuk! Aan het eind van het kampvuur gebeurde er nog iets spannends, maar daar zijn we de volgende week pas mee verder gegaan.

Peruopkomst (1 oktober)
Deze opkomst zou Saskia wat vertellen over haar tijd in Peru en hoe ze in Peru leven.Het grote probleem was alleen, dat Saskia ziek was en en niemand van de leiding wist genoeg over Peru om daar iets over te kunnen vertellen. Terwijl de kinderen een zelf verzonnen spelletje aan het spelen waren, zodat de leiding iets anders kon verzinnen, kwam er een vreemde meneer het plein op lopen. Dit bleek Juan Pablo te zijn en hij vertelde ons dat uit Peru kwam (wat toevallig). Hij was verdwaald en wilde graag weten waar hij was. Na uitgelegd te hebben dat hij in Nederland is, heeft hij ons een heleboel over Peru verteld, hebben we Peruaanse spelletjes gespeeld en Nazca-lijnen in het bos gemaakt.