Opkomsten Havelihorde (2017-2018)
30 juni: dagje uit
Het einde van het scoutingseizoen is alweer daar en ook het zomerkamp komt snel dichterbij, maar niet voordat we de laatste opkomst hebben gehad. Op 30 juni ging ons gebruikelijke “dagje uit” helemaal naar Lelystad, naar het Belevenissenbos. Het was wel ver rijden, maar gelukkig hadden we ook daarbij weer de hulp van een aantal ouders. Bedankt! Gelukkig bleek het allemaal niet voor niets want je kon er klimmen en klauteren en vooral ook heel erg nat en vies worden. Het was super mooi weer en de meeste meiden hadden er aan gedacht om een badpak of bikini mee te nemen. Je kan je wel voorstellen dat de tijd zo voorbij was en de ouders die ons op kwamen halen er ook al snel weer waren. Toen kon iedereen, toch wel een beetje moe, weer de auto in en terug naar huis. Kortom, het was ver, mooi en de moeite waard. Volgende week is alweer het zomerkamp, de leiding heeft er in ieder geval zin in!
16 juni: geldactie
Aan het einde van het scoutingseizoen zijn er altijd weer een paar vaste opkomsten. Zo was er op 16 juni weer de jaarlijkse geldactie van de Wolvenhorde en de Havelihorde. Net als voorgaande jaren waren we de hele dag bezig met het helpen van het winkelend publiek, het wegbrengen van de winkelwagentje en het inleveren van flessen, en met het verkopen van koeken. Dit jaar hadden we naast de gebruikelijke onderdelen ook een extraatje waarbij het goede weer erg goed van pas kwam. We mochten van Zalencentrum Lebret twee bakfietsen lenen waardoor we dit jaar ook ijsjes konden verkopen. Dat was met het warme weer natuurlijk mooi mee genomen. Alles bij elkaar was het een leuke, geslaagde en leerzame geldactie. Alle welpen en leiding, maar ook Fons en Rianne, bedankt voor jullie hulp! De opbrengst kunnen beide hordes goed gebruiken voor de zomerkampen.
9 juni: kijkopkomst
Vandaag kwamen de oudste Bevers alvast een keertje kijken om te zien hoe het er aan toe gaat bij de Havelihorde. Ook waren onze oudste eigen meiden voor een keertje op bezoek bij de Padvindsters. De hulp van de Bevers konden we vandaag goed gebruiken, want er was een groot probleem in de jungle. Shere Khan, de tijger, was weer gezien in de jungle en hij hield zich niet aan de wetten van de jungle. De junglebewoners maakten zich zorgen, omdat hij zo het evenwicht zou verstoren. De oplossing was om Shere Khan weer weg te jagen. Shere Khan is alleen maar bang voor één ding en dat is vuur. De rode bloem, zoals de junglebewoners hem noemen, is alleen maar te krijgen bij de mensendorpen en die geven die niet zomaar. We moesten dus schelpjes verdienen om zo genoeg rode bloemen te kunnen kopen van de mensen in het mensendorp. Gelukkig zijn er genoeg manier om schelpen te verdienen in de jungle. Zo konden er opdrachten gedaan worden bij de junglebewoners zoals Baloe, de Wolven van de Wolvenrots en Koning Louis. Er moesten boodschapjes over gebracht worden, dingen uit het bos verzameld en de jonge wolfjes moesten naar verschillende plekken gebracht worden in de jungle. Ook kon er geruild worden tussen de mensendorpen, waardoor met slim handelen ook schelpjes verdiend konden worden. Natuurlijk moesten we altijd alert zijn, want ook Shere Khan liep door de jungle. Als die je pakte dan was je alles kwijt en moest je helemaal opnieuw beginnen. Nou ja, niet helemaal opnieuw. Koning Louis wilde wel schelpjes in bewaring nemen, zodat je niet alles kwijt zou raken. Uiteindelijk konden we een heleboel rode bloemen kopen en met de bescherming van de rode bloemen hebben we Shere Khan net zo vaak aan zijn staart getrokken tot hij het op een lopen zette. Nu maar hopen dat hij niet snel terug komt.
2 juni: waterdag
Het weer wordt weer steeds beter en dus werd het de hoogste tijd voor een wateropkomst, een opkomst waar je lekker nat kan worden. Hoewel het 2 juni niet super mooi weer was hield dat ons niet tegen… We begonnen met sponsvolleybal waarbij je natte sponzen over een zeil moest gooien en – natuurlijk – die van de tegenstander moest proberen te vangen. Dat is nog niet zo makkelijk als je alleen een groot blauw zeil ziet en de punten liepen dus al gauw op. Uiteindelijk werd er maar met een klein verschil van 72 tegen 69 gewonnen. Daarna hadden we een korte pauze met wat drinken en op verzoek… snoephappen. Nadat iedereen haar drinken op had en haar snoepje uit de bak had gevist was het tijd om naar Hartenstein te gaan. Daar kon je zo nat worden als je zelf wilde. Je kon glijden over een zeepbaan en zo heel erg vies (of eigenlijk: schoon) worden, schieten met waterraketten en flessenvoetbal spelen. Uiteindelijk waren een hoop kinderen toch wel erg nat geworden en – ondanks het weer – ook wel een beetje koud. Voor één keer daarom maar het sluiten overslaan en gauw onder de douche om warm te worden.
26 mei: (vreemde) sporten
De opkomst van 26 mei stond in het teken van de sport. Niet zomaar normale sporten als voetbal en hockey, maar sporten die je niet zo vaak doet, soms een beetje gekke sporten. Hiervoor gingen we natuurlijk naar Hartenstein zodat we een mooi groot grasveld hadden. In zes teams werden er ook zes verschillende onderdelen gedaan, en zo ontstond er een toernooitje. Hoewel het niet het belangrijkst is om te winnen, is het natuurlijk wel gewoon leuk. Tijdens de eerste helft van de opkomst werd er een gequizzed om te testen hoeveel iedereen af wist van sport. Ook daarbij werd er niet stil gezeten en heel veel heen en weer gerend. Ook werd er gehengeld naar flessen en ver gesprongen. Toen was het wel tijd voor de pauze en wat te drinken, want iedereen had erg zijn best gedaan en het was ondertussen wel warm geworden. Op dat moment stonden team 2 en 5 samen op een gedeelde eerste plaats, maar de tweede helft moest nog gespeeld worden dus daar kan nog van alles in veranderen. Tijdens de tweede ronde werd er gehandworsteld, waarbij je elkaar omver moest trekken of duwen zonder zelf je voet te verzetten. Ook werd er touwgetrokken en een krukjesrace gedaan. Uiteindelijk kwam niet team 2 of 5 als winnaar uit de bus, maar was het team 1 die er met de eer vandoor ging. Natuurlijk had iedereen ontzettend haar best gedaan en omdat het wel erg warm was geworden eindigde de opkomst in een klein watergevechtje met de leiding.
Nu is het tijd voor de meivakantie; we hebben pas 26 mei weer onze volgende opkomst.
De laatste opkomst van de nestweken is traditiegetrouw ook altijd het voorjaarskampje. Gelukkig was er mooi weer voorspeld, dus daar konden we lekker van genieten. Toen iedereen haar spullen klaar had gelegd en lag naast wie ze wilde liggen, begonnen we met een paar spelletjes op Hartenstein. Zo speelnde we slagbal, buskruit en vier-vakken-trefbal voordat we ons weer volop op de insignes zouden storten.
7 april: insigneweken 2
Na een korte pauze rond de Pasen, zijn we op 7 april weer druk in de weer geweest met de insigneweken. De kunstenaars hadden vandaag het thema “lijf”. Je moet toch op z’n minst je eigen gezicht vast kunnen leggen, voor je met dat van anderen aan de slag kan. Ze begonnen daarom met te proberen van gips een afdruk van je eigen gezicht te maken. De EHBO’ers haalden eerst even op wat ze twee weken geleden ook al weer hadden gedaan. Daarna deden ze een krukkenestafette en kwamen er achter dat je ook met krukken best wel snel kan zijn. Toen was het tijd om zelf te ervaren hoe het is om niets te zien en natuurlijk hoe het is om iemand daarin te begeleiden. De kunstenaars waren ondertussen ook zelfportretten gaan tekenen en portretten van anderen. Na de pauze gingen de EBHO’ers kennismaken met de inhoud van de EHBO-koffer, ze moesten allerlei verschillende dingen zoeken die in de EHBO-koffer thuis horen en natuurlijk zeggen waar het voor bedoeld is. Gelukkig staat op de meeste dingen precies waar ze voor zijn. Ze eindigden met alvast een beetje oefenen met verband, of in dit geval wc-papier. We hadden niet zo heel veel tijd meer en de mummies waren daarom maar half af, dus dat programmaonderdeel komt vast nog wel een keer terug. De kunstenaars hadden voor het laatste onderdeel het papier ingeruild voor elkaars gezicht. Met schmink maakten ze van elkaar en de leiding de prachtigste kunstwerken.
24 maart: insigneweken 1
Zoals ieder jaar gaan we ook nu weer drie opkomsten lang in de nesten aan een insigne werken. Op 24 maart begonnen deze nestweken. Nest paars en groen hebben voor EHBO gekozen, terwijl blauw en oranje voor het insigne kunstenaar gekozen hebben. De kunstenaars begonnen in het bos, waar ze de materialen gingen zoeken voor het kunstwerk dat ze vandaag gingen maken. Het belangrijkste wat ze nodig hadden was een grote tak, ze gingen namelijk een paastak maken. De EHBO’ers begonnen met een spelletje, natuurlijk… EHBO-tikkertje. Daarna gingen ze kijken hoe een mens een beetje in elkaar zit. Aretti had een mannetje (of vrouwtje) op de grond getekend en de rest moest bedenken wat en waar alles hoort te zitten. We gingen van het hart en de longen, helemaal naar de blinde darm. Voor de pauze hebben we het nog even gehad over wat iedereen heeft mee gemaakt, wie er allemaal wel eens wat gebroken heeft en wie er misschien zelfs wel een keer met de ambulance mee is geweest. Tijdens de pauze hadden we niet één, maar wel twee jarigen. Carlijn was al 8 geworden en Ester wordt binnenkort 8. Na het zingen, wat drinken en lekkere koekjes gingen we weer snel verder. De kunstenaars maakten hun paastak af, zodat die aan het eind van de opkomst ook mee naar huis kon. De EHBO’ers gingen naar Hartenstein om te kijken waar je een reddingsdeken allemaal voor kan gebruiken. Het blijkt dat zo’n deken sterker is dan je denkt!
17 maart: coup door de vierdejaars
Ook zaterdag 17 maart was het weer een bijzondere opkomst, in ieder geval voor de vierdejaars. Deze keer waren de rollen namelijk omgedraaid. Niet omdat we weer een opkomst hadden waar alles andersom, ondersteboven en binnenstebuiten moest, maar omdat onze vierdejaars – Wietske, Jildau, Faya en Nirlen – voor een keer de leiding waren. Met een beetje begeleiding van Dorien hadden ze een hele opkomst voorbereid, de boodschappen gedaan en natuurlijk tijdens de opkomst de leiding genomen.
Na een beetje rumoerige opening, veroorzaakt door het enthousiasme van onze kersverse leiding, keerde de rust al gauw terug toen we in het bos op zoek gingen naar de ingrediënten voor het volgende onderdeel. We vonden bakpoeder, lijm en lenzenvloeistof, waardoor het voor de meesten al gauw duidelijk was wat we gingen doen: slijm maken. Nadat onze nieuwe leiding netjes had uitgelegd wat we moesten doen, kon het kliederen en kneden beginnen. Een klein beetje bakpoeder bij een heleboel lijm en dan lenzenvloeistof erbij en kneden tot het slijm perfect aanvoelt. Na een iets luxere pauze dan we gewend zijn, werd het laatste onderdeel uitgelegd en vertrokken de vierdejaars om zich te verstoppen op Hartenstein. Kort daarna volgden ook wij met de rest van de groep voor een potje stiftverstoppertje. Ondanks de snijdend koude wind wisten de meesten toch iedereen te vinden en alle kleuren stippen of strepen te verzamelen. Daarna was het alweer tijd en waren we toch wel blij om terug te gaan naar de beschutting van het plein voor de Beukelaar. Ondertussen hadden enkele ouders tijdens de opkomst ons lokaal helemaal spic en span schoongemaakt zodat het klaar is voor het nieuwe verhuurseizoen. Sandra, Kirsten, Candy, Ingrid en Debora, ontzettend bedankt hiervoor! De vierdejaars kregen hun welverdiende insigne leiding-voor-een-keertje. Heel erg goed gedaan!
10 maart: zonnebloemopkomst (NLdoet)
Op zaterdag 10 maart was het NLdoet, de landelijke actie waarbij je iets doet voor een ander. Ook met de Havelihorde gingen we iets voor iemand anders doen en daarvoor werd de horde in twee groepen gesplitst. De ene helft bleef in Oosterbeek terwijl de andere helft in Wolfheze verzamelde.
De groep in Oosterbeek begon met het maken van heerlijke wraps. Toen deze af waren gingen we in kleinere groepjes op bezoek bij een aantal alleenwonende ouderen om samen met hen te praten, spelletjes te spelen en natuurlijk de wraps op te eten. Het was zo gezellig dat een van de kinderen ook nog wel een keertje terug wilde komen. Met heel veel dank aan Petra Domburg die dit stukje van de opkomst voor ons mogelijk heeft gemaakt.
De groep in Wolfheze verzamelde bij Het Schild, het woon-zorgcentrum voor blinden en slechtzienden. Voordat we naar binnen gingen speelden we eerst wat spelletjes buiten om een de energie een beetje kwijt te kunnen en om te ervaren hoe het is om niet (zo goed) te kunnen zien. Toen we terug waren bij de ingang vertelde een van de begeleiders ons wat we binnen een beetje konden verwachten, waarna ook wij ons opdeelden in kleinere groepjes en bij de ouderen op bezoek gingen. We stelden ons eerst even voor en gingen daarna samen met, of voor de ouderen eierkoeken versieren. Vanzelf kwamen de verhalen los en zo werd er onder andere verteld over de tijd die een mevrouw zelf eerst bij de Schoonoord groep en later bij de OPV had gehad. Wij vertelden over wat we tegenwoordig bij de Scouting doen en deden het openen en sluiten voor. Al gauw was het tijd om afscheid te nemen en echt te gaan sluiten. Met hier heel veel dank aan Eric Jansen en alle andere begeleiding van Het Schild die dit gedeelte mogelijk hebben gemaakt.
3 maart: de meiden tegen de jongens (samen met de Wolvenhorde)
Vandaag hadden we een belangrijke opkomst: we probeerden er achter te komen wie er beter zijn, de meisjes of de jongens. Met ongeveer 25 meiden en een zelfde aantal jongens gingen we strijden. Er waren drie onderdelen waarin punten verdiend konden worden en die uiteindelijk moesten bepalen wie de opkomst zouden winnen.
Eerst speelden we met z’n allen in het bos levend stratego. Toen beide teams hun vlag hadden verstopt en de kaartjes waren uit gedeeld kon het zoeken beginnen. Hoewel de meiden als eerste de vlag van de jongens hadden gevonden, werd degene met de vlag op de terugweg verslagen en werd de vlag opnieuw verstopt. De jongens konden de vlag van de meiden niet vinden, maar ook de meiden konden de vlag van de jongens niet meer opnieuw vinden. Het levend stratego eindigde dus in een gelijk spel.
Daarna werden de jongens en de meiden in vier kleinere groepjes verdeeld. Twee groepjes jongens en twee groepjes meiden gingen op het plein met bamboestokken en elastieken proberen de hoogste toren te bouwen, terwijl bij de andere helft binnen de creativiteit op de proef werd gesteld met pictionary en hints. Het bouwen van de torens vergde wel wat samenwerken om samen een plan te maken en dat uit te voeren. Tijdens deze tweede ronde speelden één groep jongens en meiden gelijk spel door even hoge torens te bouwen, bij de andere torens was die van de meiden toch een stukje hoger. Binnen, bij het pictionary en hints, won één groep jongens en één groep meiden, dus tijdens de pauze stonden de meiden voor met drie tegen twee. Tijdens de derde ronde werd er hetzelfde gedaan als tijdens de tweede ronde, maar gingen de groepjes die binnen waren geweest naar buiten en andersom. Tijdens deze ronde wonnen de jongens en de meiden bij beide onderdelen één punt en eindigde de competitie met 5 tegen 4 voor de meiden! Als afsluiter speelden we in gemengde teams nog met de hele groep vier-vakken-trefbal, waar uiteindelijk niemand won omdat de ouders al stonden te wachten om iedereen op te halen.
24 februari: survival
Op 24 februari was het precies het goede weer voor onze opkomst. Het was wel erg koud, maar gelukkig ook droog, en bij ons stond survivallen op het programma! Iedereen had zich warm aangekleed dus dat kwam helemaal goed. We begonnen met hutten te bouwen in het bos, zodat we ook warm en droog zouden blijven als het zou gaan regenen (of sneeuwen). Er werden hele verhalen bij de hutten bedacht. Zo waren er hutten met kampvuurtjes (die we helaas niet aan konden steken), maar er waren ook hutten met een tuin, huisdieren en een auto. Na binnen weer even warm te zijn geworden bij een kop thee was het tijd om verder te survivallen. Het is namelijk ook belangrijk om te weten wat je wel en niet kan eten. Daarom speelden we een spel waarbij we wel- en niet-eetbare dingen moesten stelen uit de hut van een ander. Eetbare dingen leverden pluspunten op en de niet eetbare dingen minpunten. Goed opletten dus wat je mee nam bij de buren!
10 februari: paarden (en ruiters)
Op zaterdag 11 februari stond de opkomst in het teken van paarden (en natuurlijk de ruiters). Er waren zelfs wat meiden die hun paardrijspullen mee hadden genomen. We begonnen met een spelletje over paarden en ruiters om een beetje warm te worden, want het was nog behoorlijk koud. Daarna deden we een quiz om te kijken hoeveel iedereen precies van paarden weet en daar hebben we, zelfs de leiding, toch nog wel een dingetje of twee geleerd. Aan het einde van de pauze kwam, wat waarschijnlijk wel het hoogtepunt van de opkomst was, het plein op gelopen: Marlou, een prachtige bruine Haflinger. Omdat we natuurlijk niet met z’n dertigen tegelijk naar het paard konden werden er kleine groepjes gemaakt. We gingen uiteraard kennis maken met Marlou en mochten haar aaien, borstelen en een stukje met haar lopen. Ook zijn er een heleboel foto’s gemaakt samen met Marlou, deze zijn hier in een apart album te vinden. Verder hebben we nog een hindernisbaan gelopen net als bij het paardspringen en hebben we het vlechten geoefend, wat sommige meiden later ook nog bij de manen van Marlou hebben geprobeerd.
3 februari: papier (of beestenbende?)
Wie is de meester van het papier? Dat was de vraag die we ons op zaterdag 3 februari stelden. Na een potje levend-steen-papier-schaar gingen we aan de slag. In kleine groepjes probeerden we zoveel mogelijk verschillende origami-beesten te vouwen. Er waren hele makkelijke, zoals de rog en de vos, maar we kwamen er snel achter dat er ook hele moeilijke bij zaten, zoals de phoenix en de draak. Toch was er al snel een hele dierentuin aan grote en kleine beesten in het lokaal. Er waren ook een aantal kikkers gevouwen en die moesten tegen elkaar racen. Al springend snelden ze over de tafels naar de eindstreep. Soms moesten ze wel even geholpen worden als ze van de tafel waren gesprongen. Als laatste werden de voor iedereen wel bekende vliegtuigjes gevouwen, maar hier zijn natuurlijk ook heel veel verschillende ontwerpen mogelijk. Per groepje werden er drie vliegtuigjes uitgekozen om met zo min mogelijk tussenstops het plein rond te vliegen.
27 januari: PMCDCV** (met een aanvulling van 3 februari)
Nu de cadeautjes ondertussen (als het goed is) bij pappa en mamma zijn beland, weten de meesten ook wat we op 27 januari hebben gedaan. Met het heerlijke geklieder maakten we van brooddeeg hangertjes en andere dingen. Het was voor sommige groepjes even proberen wat de goede hoeveelheden waren, maar uiteindelijk had iedereen een flinke bol deeg om mee aan de slag te gaan. Met allerlei verschillende vormpjes en stempels werden hele creatieve en mooie dingen gemaakt. Daarna gingen we verder met het tweede onderdeel. Door speciale verf op water te laten drijven en er vervolgens theekopjes in te dopen, kun je de theekopjes op een prachtige manier schilderen. Ook dat was een beetje oefenen geblazen, maar uiteindelijk kon iedereen zo haar theeglas beschilderen. Ondertussen stonden alle ouders al wel buiten te wachten, nu maar hopen dat ze toen nog niet al te veel gezien hadden. Met een beetje puzzelen komen jullie er nu misschien ook achter waar de letters voor staan… [**de oplossing: Pappa Mamma Cadeautjes Dag Creatieve Verrassing]
Let op: Om de creatieve verrassingen helemaal af te maken moeten de brooddeegwerkjes nog even afgebakken worden in de oven, 2 uur op 120 graden. Als ze helemaal hard zijn kunnen ze de volgende opkomst weer mee om ze te spuiten, maar ze thuis verven mag natuurlijk ook. De glazen hoeven niet meer de oven in en kunnen in ieder geval gewoon met de hand afgewassen worden.
Op 27 januari vertelden we al: De opkomst van 27 januari was een hele creatieve opkomst. Wat we precies gedaan hebben moeten we nog even een beetje geheimzinnig over doen, maar in de foto’s zijn misschien wel wat hints te vinden. Het was in ieder geval een heleboel geklieder.
20 januari: Vogeltjes
Hoewel het weer niet echt mee wil werken en het soms meer herfst lijkt, is het toch echt hartje winter. We hadden daarom medelijden met de vogeltjes buiten en besloten ze een beetje te helpen. Na een kort spelletje over welke vogels (en andere dieren) kunnen vliegen en welke niet, gingen we naar binnen om de vogels te helpen. Eerst maakten we pindaslingers. Zonder goede naalden is dat nog een behoorlijk gepriegel, maar er werden toch flinke slingers gemaakt waar de vogels in ieder geval wel blij mee zullen zijn. Natuurlijk verdwenen er ook heel wat pinda’s in de buiken van onze eigen vogeltjes…
Daarna maakten we vetbollen. Niet met echt vet, maar met gelatine en vooral een heleboel meel en zaden. Eigenlijk dus een beetje “vetbol-light”. Na even snel te hebben opgeruimd en wat te hebben gedronken gingen we nog naar buiten voor een spel. Ieder groepje had een nest met eieren en moest die bij de andere groepjes stelen. Maar natuurlijk niet allemaal tegelijk weg bij het nest, want dan houd je niks meer over.
13 januari: Chaos
De opkomst van 13 januari stond in het teken van chaos. Tijdens het chaosspel gingen we in kleine groepjes allerlei verschillende, en soms hele vreemde, opdrachten uitvoeren. Er waren simpele reken- en zoekopdrachtjes, zoals “hoeveel seconden zitten er in een uur” of “hoe heet de weg waar het gebouw aan staat”. Er waren ook wat creatievere opdrachten, bijvoorbeeld “verkleed iedereen in je groepje in jungleboek thema” of “maak een reclame over pindakaas”. Sommige opdrachten waren gewoon heel raar (en soms ook heel moeilijk), “zoals staar 2 minuten naar een stokje zonder te lachen” of “leg 5 knopen in een touw met mes en vork”. Alle opdrachten werden beoordeeld door een onpartijdige jury en uiteindelijk had het groepje van Marit B, Mare en Lauranne met wel 83 punten de meeste punten verzameld. Al met al deed het spel zijn naam dus wel eer aan, want het was een drukke, maar gezellige chaos.
6 januari: Nieuwjaarsduik
Om 2018 met een frisse start te beginnen stond voor de eerste opkomst van het jaar de nieuwjaarsduik op het programma. Iedereen had daarom de zwemkleding mee genomen en natuurlijk een handdoek. Omdat we het hier in Nederland wel een beetje erg koud vonden en niet zoveel zin hadden om met z’n allen in de eendjesvijver te springen, besloten we naar een warme bestemming te gaan. Iedereen verdiende tijdens het eerste spelletje een ticket met je eigen reisplan. Er waren drie warme bestemmingen waar we naar toe gingen namelijk de zee, het strand en de jungle. Bij de zee gingen we natuurlijk nieuwjaarsduiken en spelletjes spelen in het heerlijke warme water van wel 30 graden. Je kan je wel voorstellen dat het niet makkelijk was daar weer uit te komen. Op het strand bouwden we zandkastelen (van karton) en werden de meest prachtige bouwsels gemaakt. In de jungle was het natuurlijk erg heet en vochtig, niet geschikt dus voor drukke spelletjes. Daar was het dan ook de bedoeling om vooral de hersens te laten werken. Hier werden allerlei verschillende raadsels en puzzels opgelost en werd afgesloten met een paar potjes moordenaartje om de jungle weer wat veiliger te maken. Daarna was het alweer tijd om snel af te drogen en om te kleden, zodat we weer op tijd terug konden zijn in het toch wel een beetje frisse Nederland.