Hier vind je al onze avonturen van week 1! Ga naar De vertrekdag, dagje Londen, punteren in Oxford, Birmingham, Nottingham, Alton Towers, Hiken & Poacher

Zaterdag 25 juli: vertrek uit Oosterbeek

Vandaag is het dan zover, het langverwachte vertrek breekt aan! Het was een hele reis, maar in de avond is iedereen goed en wel aangekomen!

Zondag 26 juli: dagje Londen

Op stap in Londen; daar hoort een bezoek aan speelgoedwinkel Hamleys bij!

Vandaag ging de wekker in de tent van de leiding om 7.15 uur, vroeg op om Londen te gaan verkennen. De meiden worden ook gewekt en er staat op tafel brood en beleg klaar om een eigen ontbijtje, en een lunch om mee te nemen, te maken. Het Engelse brood is even wennen, niet zo lekker als thuis klinkt het onderling. Gisteren in de trein is er al druk overlegd wat er te doen is in Londen en zijn er door Angelique groepjes gemaakt op basis van de aangegeven interesses. De top 3 komt veelal overeen; de Big Ben zien, winkelen en naar de wisseling van de wacht.

Om 9 uur lopen ze gezamenlijk naar het dichtbij gelegen metro station om van daaruit met het eigen groepje op pad te gaan. Onder aanvoering van Lars zijn Suze, Ruth, Roisin, Lotte en David als eerste vertrokken, op weg naar de Big Ben. In het park heeft een tamme eekhoorn misschien wel meer aandacht dan de omgeving, maar hij is dan ook erg cute wordt benadrukt.

Ook Filipa, Yke, Vera en Angelique hebben de vaart erin, zij vertrekken ook naar de Big Ben. Om aansluitend langs de West Minster Abbey en de London Eye te gaan. Dan om 11 uur naar Buckingham Palace voor de wisseling van de wacht. Daar komen ze gezellig alle andere groepjes weer tegen! Het muziekkorps speelt al, maar wat blijkt de wisseling heeft al plaats gevonden en de mooie mutsen lopen alweer weg … op zondag blijkt de wisseling niet om 11 maar om 10 uur te zijn, Dat is jammer, nu hebben ze die gemist.

Sommige groepjes lopen even gezamenlijk op om te bedenken wat ze hierna gaan doen. Eva B, Carlijn, Sofie en Pepijn gaan samen met Simca, Eva F, Tess en Meinke naar de Tower Bridge. Er worden foto’s gemaakt met de meegenomen camera’s en hoogste tijd om even uit te rusten. Gezamenlijk vinden ze een stoep onder de brug waar ze prima kunnen lunchen.

Het groepje van Pepijn vertrekt daarna richting de PC Hooftstraat van Londen, de Carnabystreet. Er zijn allerlei dure winkels; wat etalages, merken en mensen kijken. Toch leuker wanneer het wat meer binnen bereik ligt dus ze gaan door naar China town. Daar liggen gebraden cavia’s om te kopen! Ze slenteren nog wat rond maar zijn ondertussen ook erg moe geworden. Wanneer ze in een parkje uitrusten en nadenken over het avondeten lijkt het ze eigenlijk ook wel lekker om lekkere dingen bij een supermarkt te halen en dan op het kampterrein te eten. Zeker weten checkt Pepijn wat verbaast, maar inderdaad … op naar een supermarkt! Met cola, chips, salades en noedels reizen ze terug naar het kampterrein om daar heerlijk relaxed en gezellig te snoepen, puzzelen en eten. Om tussendoor bij de w.c’s ook de eerste vriendschappen aan te knopen met een andere groep.

Het groepje van Meinke is voordat ze naar Buckingham Palace gingen al met de metro naar Kings Cross Station gereisd om perron 9 ¾ te bezoeken. Dus op naar perron 9 en 10, maar daar vinden ze niets. Terug in de hal zien ze het liggen, het karretje met de koffers en daarop de Uilenkooi van Hedwig steekt half uit de muur. Er staat een hele groep met mensen die met het karretje op de foto willen dus dat geloven ze wel. Maar de Harry Potter winkel slaan deze fans niet over; alle toverstokken, zwerkballen en het boterbier worden bewonderd. Wie komt er met een echte chocoladekikker en bijbehorende verzamelkaarten thuis?

Eva is heel handig met het opzoeken van de juiste metro en loodst de anderen knap door de stad. Nu naar Hamleys, de 7 verdiepingen tellende, speelgoedwinkel. Veel speelgoed wordt gedemonstreerd of je mag het zelf proberen, genoeg te zien om een uur rond te dwalen! Ondertussen is het tijd om eens even een poos te gaan zitten. In Carnaby Street vinden ze geen goed plekje dus door met de metro naar Govent Garden. Daar lukt het; een ijsje, een mooi plekje om te zitten en een straatartiest die prachtig kan jongleren. Hier zitten ze voorlopig goed! 

Er wordt besloten pizza te eten en ze vinden een prima restaurant. De £ 25,- per persoon zijn ondertussen op dus een toetje zit er niet meer. Moe en heel tevreden reizen ze terug naar het kampterrein waar al een paar groepjes terug zijn.

Sophie, Isabel, Merel, Robin, Olger en Anne-Linde zijn er nog niet, die zitten nog heerlijk aan de burger, mac’n cheese en fish hand chips. Zij hebben eerder op de dag gereserveerd om in een echte pub te eten. Dit groepje dompelt zich echt onder in het Engelse land … na in de ochtend ook Carnabystreet en Hamleys te hebben bezocht staat in de middag het British Museum op het programma. Omdat ze alle zes netjes hun oranje T-shirt aan hebben worden ze bij de ingang aangeduid als een groep en dat betekent naar de ingang voor groepen helemaal aan de andere kant van het museum. Weer 20 minuten lopen om daar te komen, nu mogen ze naar binnen en wanneer ze de plattegrond bekijken beseffen ze nog een keer dat het hier groot is en erg veel te zien. Ze kiezen een paar afdelingen en gaan eerst naar de Afrikaanse geschiedenis en daarna naar vooral beelden uit de Griekse mythologie. Ze zijn verrast dat er ook een beeld van Lars tussen staat en maken daar natuurlijk een foto van. Dan is het voor de meesten genoeg geweest, alleen Isabel en Olger plakken er nog een rondje Europese, en daarna ook Japanse, geschiedenis aan vast. Na deze afdelingen met gebruiksvoorwerpen en sieraden sluiten ook zij zich bij de anderen aan. Anne-Linde heeft in overleg met Sophie, Merel en Robin ondertussen een buslijn uitgezocht, dan kunnen ze lekker zitten en kijken want de pap is nu wel een beetje op. Wanneer er steeds meer mensen uitstappen zitten ze lekker voorin, voor het raam, boven in de bus, heerlijk zo! Wanneer ze uitstappen om de bus weer terug naar het centrum te nemen wordt Olger opeens enthousiast; ze staan naast een power station wat op de albumhoes van Pink Floyd staat! Dat moet op de foto! De meiden vragen zich af waar dit enthousiasme opeens vandaan komt maar wachten geduldig en met plezier tot Olger weer aansluit. Dan de bus terug naar de pub om te eten …

Ook Filipa, Yke, Vera en Angelique zijn na de wisseling van de wacht naar een museum gegaan. Naar het science museum; sommige afdelingen wandelen ze lekker kijkend doorheen en op andere plekken is er wat te doen. Zo bekijken ze welke weg voedsel aflegt met een cameraatje dat je zelf door een (nagebouwd) mens kunt bewegen, je ziet de slokdarm mooi van binnen! Maar ook hoe zien ons voedsel in de toekomst wordt verbouwd of gemaakt, is interessant om te bekijken.

Daarna even lekker lunchen en vervolgens ook naar Hamleys en Carnabystreet. Waar de meiden gisteravond van Lars een deel van hun zakgeld hebben gekregen moet Angelique dat voor haarzelf nog pinnen. Al de hele dag houden ze de ogen open op zoek naar een ATM maar dat wil niet echt lukken. Dus waar Filipa al haar eerste souvenir voor thuis heeft gescoord is dat voor Angelique nog even lastig. Gelukkig voor haar en het thuisfront vinden ze later op de dag toch nog een pin-automaat. Voor het avondeten gaan ze met de metro door naar Borough Market, een fraaie, gedeeltelijk overdekte foodhall. Eerst eten ze wat kaasjes en nootjes om daarna een burger en frietjes te halen. De vega halloumi burger wordt geprezen! Nog een ijsje toe en dan zoeken de meiden weer welke metrolijn ze nu voor de terugweg moeten nemen. Ook nu er een overstap in zit komen ze er prima zelf uit, dat hebben ze vandaag mooi samen gedaan!

Suze, Ruth, Roisin, Lotte, David en Lars willen na Buckingham Palace naar het natuurmuseum, maar eenmaal daar blijken er geen tickets meer te zijn. Ze lunchen er wel gezellig op de stoep en besluiten dan een stukje in een rode dubbeldekker te reizen. Dat lukt, leuk! Ze stappen uit bij Oxfordstreet en slenteren lekker door de winkelstraat. Een nieuwe pet voor Lotte is het doel. Dat blijkt lastiger dan gedacht dus beter op zoek naar ansichtkaarten voor thuis. Ze belanden in een mega groot winkelcentrum, net een doolhof … maar geen ansichtkaart te vinden. Nee, daarvoor moet je natuurlijk naar de souvenirshops. Geen straf voor deze groep! Gezellig neuzen ze tussen de kaarten en kopen er ook al wat. Verwacht ze echter niet te snel op de deurmat want de postzegels moeten nog gekocht worden. Ondertussen is het de hoogste tijd voor een pauze, de Ikea City is een mooie pauze plek. Een hotdog en een ijsje en even zitten, heerlijk!

Het is nu rond 16 uur en de meiden zoeken vast met Lars zijn telefoon naar een plek om te eten. Eerst is de blik gericht op China town maar de recensies overtuigen niet. Het wordt een foodhall verderop. Iedereen neemt wat anders; frietjes, lasagne, pizza, wrap en noodles. Helemaal goed! Met de metro weer terug naar het kampterrein en dan is iedereen weer binnen.

Iedereen is goed moe; er wordt nog wat nagekletst, indrukken uitgewisseld of gepuzzeld. Sommigen gaan al lekker op of in de slaapzak liggen. Het duurt niet lang voordat iedereen er lekker in ligt.

Maandag 27 juli: punteren in Oxford en een nieuw kampterrein bij Birmingham

Vandaag wordt Londen verlaten , straks komt de bus die ons komende week langzaam naar het noorden van Engeland zal rijden. Nog voordat de wekker gaat hebben de Beren (Roisin, Karlijn, Sophie, Sofie, Simcha en Tess) hun tent al plat liggen! Uitslapen is er aan het begin van dit spannende kamp nog niet bij, wie weet later …

Maar ook de andere tenten zijn zo opgeruimd. De leiding loopt nog een lijntje over het terrein en vist aardig wat papiertjes uit het gras, “dat doen we de volgende keer mooi gezamenlijk”. 

De bus is er, de chauffeur Yasser lijkt aardig, dat is fijn want dat maakt de samenwerking deze week makkelijker. Iedereen stapt de bus in behalve Pepijn en Angelique die met het busje erachteraan rijden. Zij gaan eerst even tanken om daarna een supermarkt op te zoeken. 

Na zo’n anderhalf uur rijden wordt de groep middenin Oxford afgezet bij University Park. Na zo’n rit in de bus is het lekker weer buiten te zijn. Wanneer er een mooie lunchplek is gevonden en de meeste meiden lekker in het gras zitten gaat Lars er vandoor met een schoen van Lotte, Roisin en Meinke. Lars klautert zo een meter of 4 een boom in om de schoenen mooi om een tak te hangen. De meiden zijn kansloos ze er weer uit te halen, gelukkig schiet Olger te hulp en klimt hij ook handig omhoog. De meiden zijn meer bedreven in handstanden en radslagen! Ze turnen er op los en houden uiteindelijk een wedstrijdje wie het langste blijft staan en de meeste radslagen maakt. 

Na de lunch is het een kwartier door het park lopen naar het punteren. Er liggen 4 boten te wachten, de meiden verdelen zich soepel over drie boten en de leiding neemt de vierde. Een lange stok en een peddel per boot, daar moeten ze zich mee zien te redden. In het begin is het een kluwen van boten en lijkt het ondoenlijk om voort te bewegen laat staan om te sturen. Het is dan ook meer botsen en afduwen dan varen. Maar na een tijdje verandert dat, alle boten komen nu veel beter vooruit. Al oefenend zijn ze al een dik half uur onderweg en wordt er gekeerd voor de terugweg. Er wordt af en toe gewisseld maar vooral Yke, Suze, Lotte en Lars krijgen de slag goed te pakken, de terugweg is dan ook een stuk sneller afgelegd. De boten worden netjes opgeruimd en daarna de bus in die al staat te wachten.

Het is nog een uur rijden naar het volgende kampterrein. Ze staan op het achterste veld van het kampterrein dus moeten met bagage 10 minuten lopen. Gelukkig kan het busje er wel komen, er wordt vlot uitgepakt. De tenten opzetten gaat steeds heel vlot en daarna is het tijd om te koken; er zijn aardappels, sperziebonen, broccoli en burgers. Elke patrouille gaat aan de slag, steeds kookt er één patrouille vegetarisch en wanneer het eten klaar is heeft iedereen na wat ruilen de maaltijd van zijn keuze. Hier smaakt het water een stuk minder lekker dat thuis, het heeft zelfs een chloorsmaak dus de aanmaaklimonade gaat er wat harder doorheen dan eerst. 

Al om 19.30 uur is de afwas gedaan en dus is er lekker ruimte om nog een beetje te rommelen. Er wordt gelezen, gelegen en gekletst maar er wordt ook een pyramide gebouwd! Op handen en knieën vormen Anne-Linde, David, Lars en Olger de onderste laag, daarna kunnen de meiden beginnen met bouwen en dat lukt goed! Na wat oefenen staat de pyramide steeds beter en lukt het Sophie in de top te klimmen, 4 lagen hoog!! Knap werk! De knieën en ruggen protesteren, dus het oefenen op een pyramide van vijf lagen is wellicht voor later. 

Er is ook een spel mee waarbij je een tennisbal tussen twee bordjes met klittenband heen hen weer gooit. Roisin staat er lekker mee te spelen wanneer ze opeens de tennisbal bij zichzelf tegen het oog gooit … au! Een lichtelijk blauw oog tot gevolg. Het eerste letsel dit kamp, hopelijk blijft het beperkt tot blauwe plekken en wat schrammen.

Om half 10 liggen de meeste meiden lekker in bed. De PL’s en APL’s sluiten de dag af met een ereraad. Daarin wordt de dag nabesproken en de volgende dag wordt voorbesproken; hoe ging het inpakken, was de maaltijd voor iedereen goed en wat gaan we morgen in Birmingham doen en wat wordt er verwacht van de meiden. Wat is het tijdschema en wanneer moeten we echt opletten? Zo wordt de dag rustig afgesloten en de overgang naar morgen gemaakt.

Dinsdag 28 juli: Met de “coach” en chauffeur Yasser naar Birmingham

Wanneer de eerste meiden uit de tent kruipen ruikt het al heerlijk naar gebakken worst en eieren. Vandaag maakt de leiding een lekker Engels ontbijt met witte bonen in tomatensaus, worstjes, eieren en natuurlijk een kop thee met een scheut melk erin. Het valt in de smaak! Iedereen zit uitgebreid en op het gemakje te ontbijten, de tijd wordt bijna vergeten…  Over 10 minuten moeten ze klaar staan, dan komt de “coach” en er is nog geen lunch klaargemaakt. Snel actie, de leiding is nu al een paar keer verrast hoe snel iedereen dan weet wat er gedaan moet worden en zonder noembare vertraging zit iedereen even later in de bus. Knap werk!

Even na 9 uur vertrek vanaf het scouting kampterrein betekent rond 10 uur in Birmingham. Het is gemoedelijk in de bus, het zijn ook de rustpunten in deze eerste week door Engeland. Beetje kletsen en naar buiten kijken, soms even een ander plekje opzoeken en dan weer een beetje kletsen en naar buiten kijken … ze zijn zo in Birmingham. Daar wordt de hele groep afgezet bij Birmingham Bull Ring, een mega winkelcentrum. Elke patrouille zoekt zijn eigen weg door het winkelcentrum, er wordt gewinkeld maar zeker ook wat gedronken en gegeten. De leiding scoort nog wat nieuwe snijplanken en stoffers, maar gaan ook even zitten voor een kop koffie. Lars laat de mooie rode legofiets met spijt liggen, net zoals veel meiden lekker lopen te kijken maar veelal zonder grote aankopen weer bij de bus terugkeren.

Er wordt ingestapt voor een korte rit van driekwartier naar Swan Pool, een meer ten noorden van Birmingham, waar goed kan worden gezwommen. Ze lopen gezamenlijk een stuk rond het meer tot ze bij een mooie plek zijn. Nu eerst de verlate lunch en de leiding heeft wat duiven, chocola en voor iets later ook nog chips mee. Dat is lekker! De meeste meiden duiken het water in om lekker even te zwemmen. Isabel en Lars zwemmen een serieus stuk, om de boeien heen en weer terug is zeker een kilometer zwemmen, knap gedaan samen! 

De leiding noteert af en toe een uitspraak … Simcha komt naast Anne-Linde zitten en vraagt heel serieus “Anne-Linde, heb jij ADHD?” En Lotte probeert iemand van de leiding aan te duiden “nee, die andere met kaal haar” (huh ???)

Dan is het tijd om terug te keren naar de bus en naar het kampterrein. Vandaag wordt er macaroni gekookt met rode saus. Na het eten kan iedereen naar het winkeltje want Lars heeft met de kampbeheerder geregeld dat het even open gaat. Het is een scoutingwinkeltje waar onder andere insignes worden verkocht. De meeste meiden kopen enkele mooie exemplaren die daarna door sommigen direct op de blouse worden gezet.

Er is vanavond rustig de tijd om te douchen. De bedtijd wordt ook iets vervroegd en wat strakker aangehouden zodat iedereen echt aan zijn rust kan toekomen. Om 9 uur ligt iedereen er in en is het ook snel stil! 

Van deze dag zijn er beperkt foto’s omdat het winkelcentrum werd bezocht zonder leiding en dus zonder telefoon/fototoestel. En van zwemactiviteiten zijn we gewend geen foto’s te maken. 

Woensdag 29 juli: Nottingham is nog niet klaar voor het stroopwafel-ruilspel

Op dit kampterrein is voor het eerst ook de Vendel opgezet, een grote tent van 10×4 meter waar alle algemene spullen in staan en waar ook voldoende plek is om bij elkaar te zitten met slecht weer. Gelukkig hebben ze dat nog niet gehad. Maar nu er vandaag weer wordt vertrokken naar een volgend kampterrein staat de leiding wel wat eerder op om de Vendel af te breken. Om 7 uur beginnen zij de spullen uit de tent te sjouwen, alles moet de bus in. Omdat alle leiding dan druk is hebben ze gisteren bedacht dat één van hen aanspreekpunt is voor de meiden. Bij de ere-raad gisteravond is dat met de PL’s en APL’s besproken, Olger is er vandaag voor vragen tijdens het afbreken en later vandaag ook het opbouwen van het kampterrein. 

Om half 8 gaat hij de meiden wekken en even later worden er overal matjes opgerold en tassen naar buiten gesjouwd. De samenwerking in elke patrouille is echt heel goed, iedereen neemt initiatief en werkt goed door. Al een uur later is alles opgeruimd en is er nog ruim de tijd om gezamenlijk te ontbijten. 

Rond half 10 zit iedereen in de bus, de grote geluidsbox heeft zijn vaste plek achterin de bus gekregen. Heb je zin in muziek dan ga je wat naar achteren zitten, wil je een rustiger plekje dan plof je voorin op een bank. Maar ongeacht de zitplek vallen er steeds meer mensen tijdens de busrit in slaap en dat geldt zeker niet alleen voor de meiden. Waar de Spotify lijst eerst vooral was gevuld met de muziekvoorkeuren van de leiding worden er nu steeds meer verzoeknummers vanuit de hele groep toegevoegd. Shawn Mendes met Treat you better, Paul Elstak Rainbows in the sky, Justin Bieber Beuty and a beat en Guus Meeuwis met Het is een nacht worden volop meegezongen. 

De groep wordt in het centrum van Nottingham afgezet en loopt het laatste stukje naar de trappen voor de kerk waar het verzamelpunt is en het spel begint. Er zijn 10 vragen over Nottingham; welke voetbalclub speelt hier, wie is een bekende verhaalfiguur uit deze stad … niet eenvoudig om te beantwoorden wanneer je geen telefoon hebt en dus niet kunt googelen. Daarnaast krijgt elke groep een klein pakje stroopwafels mee met de opdracht straks terug te komen met iets lekkers voor bij de lunch. Het ons welbekende ruilspel maar daar lijken de Engelsen wat meer moeite mee te hebben. Hoe de groepjes ook hun best doen, echt ruilen lukt maar moeilijk! Uiteindelijk komen twee groepen terug met een rol koekjes, één groep met een fles vlierbloesemlimonade en de vierde groep zit nog met het eigen pakje stroopwafels; het viel echt niet mee! De vragen worden door Robin, Isabel, Lotte en Roisin op één na allemaal goed beantwoord … met behulp van de toeristen informatie. Dit groepje was zo slim rechtstreeks daarheen te lopen en hadden daarmee betrekkelijk eenvoudig alle antwoorden waar de andere groepen hun best hebben gedaan de antwoorden aan voorbijgangers te ontfutselen. 

Na het spel is er nog twee uur de tijd om in kleine groepjes van 3 tot 5 personen door de stad te lopen. Voor de leiding een soort zoekspel op zoek naar groepjes om foto’s van te kunnen maken, dat is niet al te best gelukt. Iedereen heeft tot nu toe £50,= zakgeld ontvangen en ook iedereen heeft al wel wat gekocht. Vanmorgen bleek bij het inpakken de tas van Merel bijna niet meer dicht te kunnen door haar nieuw gekochte knuffels, gelukkig is het met hulp van Suze samen toch gelukt!

Dan weer in de bus om in anderhalf uur naar het volgende kampterrein in Tansley te rijden. Onderweg is er een verrassing; er wordt 45 minuten gestopt bij een grote Tesco supermarkt, niet zo’n kleine dure stads supermarkt maar lekker eentje waar je door alle gangen kunt dwalen en kopen waar je zin in hebt. Dus iedereen stapt met nieuw snoep, drinken, broodjes of chips de bus weer in. Meinke wat teleurgesteld dat ze de Engelse curly wurly reep niet heeft gevonden, maar dat maakt David in de bus helemaal goed want hij heeft er wel één die ze samen delen. 

Het kampterrein blijkt heel mooi te liggen, een klein veldje met een sanitair gebouwtje en verder niets. Precies wat ze nodig hebben, met mooi zicht op de omgeving, heerlijk. Om 17 uur rijden ze het kampterrein op en om 19.30 uur staan de tenten, elke patrouille heeft een lekkere linzencurry met bloemkool gekookt en de afwas is alweer gedaan. Nog een uurtje om wat te lummelen maar ook de tanden vast te poetsen en pyjama’s aan te doen … om 20.30 uur zit iedereen lekker klaar in de kring voor de berichten van thuis. Het is goed verdeeld; er is voor iedereen een berichtje, voor de meiden èn voor de leiding. De berichten worden gelezen en er wordt genoten van het contactmoment met het thuisfront, geen tranen of heimwee, meer een samen genieten van alle lieve berichten! Daar kunnen we lekker mee naar bed, heerlijk!

Donderdag 30 juli: Achtbanen en nog eens achtbanen in Alton Towers

Om 10 uur gaat Alton Towers open, het pretpark waar ze vandaag van achtbanen gaan griezelen of genieten … dat betekent om half 8 opstaan. 

Iedereen trekt zijn oranje T-shirt weer aan met het scouting vest. Het miezert een klein beetje maar eenmaal in het park is het gelukkig droog. Beetje fris, het is een dagje vest aan en vest uit. Strak om 10 uur staat de groep klaar om het park in te gaan. Maar de netjes volgens voorschrift geprinte tickets zijn ergens in de bagage vergeten. Het kost wat overredingskracht maar uiteindelijk lukt het gelukkig met de digitale tickets op de telefoon binnen te komen zonder in een nieuwe rij te hoeven stappen. 

Eerst lopen ze gezamenlijk naar de verzamelplek, daar wordt iedereen tussen 12 en 13 verwacht om een boterham te eten. Iedereen weet natuurlijk van zichzelf of je houdt van de spannendste of juist de gemoedelijkste attracties, dat levert weer leuk nieuwe duo’s en groepjes op. 

Merel en Simcha vertrekken samen; de achtbanen slaan zij over, ze gaan alle andere attracties proberen vandaag. Om aan het eind van de dag terug te komen met een enthousiaste achtbaan-ervaring! Ze hebben samen de kinderachtbaan geprobeerd, en nog een keer gedaan, dat was echt leuk!

Roisin en Ruth zijn samen op zoek gegaan naar attracties die niet te spannend zijn maar ook niet te simpel. Gaan we wel in de rij of niet? Is deze te spannend, ja maar deze lijkt echt te kinderachtig … het werd een mix van enkele attracties en het park is goed bekeken en rondgelopen.

Sofie, Eva B, Karlijn, Filipa en Vera gaan voor de achtbanen die niet over de kop gaan, een duidelijk doel. Ook de wildwaterbaan, het spookhuis en een soort villa volta achtige attractie waar de eigen waarneming wordt bedrogen vallen in de smaak. 

Eva F en Tess gaan samen op pad; zij schuwen de spannende achtbanen niet, ze gaan samen in drie zogenaamde achtbanen met rode aderen, de spannendste! Ze hebben de smaak te pakken en zijn samen steeds net wat sneller dan de grote groep dus staan wat eerder in de rij en lopen vaak voor de grote groep uit, dat doen ze handig.

De grote groep wordt gevormd door de rest, zij gaan ook voor spanning en sensatie; Sophie, Robin, Isabel, Lotte, Suze, Yke en alle leiding gaan direct als eerste naar de Smiler. Na 40 minuten wachten staan ze vooraan en dan is er een storing. Voor Olger een flashback naar 4 jaar geleden toen hij hier met de verkenners was. Ook toen stond hij bijna vooraan en was er een storing die niet meer opgelost werd die dag. Gelukkig gaat de Smiler na 10 minuutjes weer rijden en gaan ze heerlijk 14 keer over de kop! Bij de Oblivion, de achtbaan waarin je echt loodrecht naar beneden valt, twijfelen Angelique en Yke een poos of ze dat aandurven, “kom, we doen het gewoon” zegt Yke tegen Angelique en hakt daarmee stoer de knoop voor hen beiden door. 

Natuurlijk zijn er wachtrijen maar die zijn een stuk korter dan die van vier jaar geleden. Olger vertelt enthousiast over alle achtbanen; die met het karretje onderaan de rails zodat je hele scherpe bochten maakt of de Wicked Man, de houten achtbaan, waar bijna iedereen in is geweest en door veel meiden als favoriet werd aangeduid. Hoewel die met het stoeltje waarin je rug omhoog wordt getild en je vervolgens als superman door de lucht zweeft ook gaaf was. 

Bij het spookhuis word gewaarschuwd voor schrikeffecten; het wordt erg donker en je voelt iets porren in je rug. Dat is spannend, hoe vindt iedereen dit? Gelukkig zegt Robin bij het naar buiten lopen “dit is oké, echt leuk!” en loopt net als de anderen weer enthousiast door op zoek naar de volgende gave attractie.

Om 16 uur is iedereen netjes op tijd terug bij de uitgang. De bus staat al klaar om terug te rijden. Lars en Pepijn gaan samen met het busje op pad om een snackbar te zoeken voor fish en chips. Ze vinden een snackbar waar ze ook terecht kunnen voor de vega en glutenvrije bestelling. Goed gevonden! Het was wel een eindje om en de bestelling liet nogal op zich wachten dus er wordt wat laat gegeten. Bij de meeste meiden vallen de fish en chips in de smaak, een goede afsluiter van deze pretparkdag. 

Vrijdag 31 juli: Een prachtige wandeling in het Peak District

Vandaag gaat er gewandeld worden, maar eerst tenten afbreken en alles weer in de bus. De leiding heeft de afgelopen twee nachten in het gebouwtje op het terrein geslapen, dat betekent dat slechts de drie patrouilletenten hoeven te worden opgeruimd. Een makkie vandaag!

Er wordt gecontroleerd of iedereen de juiste schoenen aan heeft en voldoende eten en drinken mee. Iedereen krijgt nog een extra flesje frisdrank en een pak koekjes en dan de bus in. Er wordt gezwaaid naar David, Angelique en Roisin, zij gaan vandaag met het busje op pad. Roisin heeft een ontstoken teen die gelukkig steeds beter gaat maar nu heeft ze ook nog een fikse blaar opgelopen, dan is wandelen geen pretje. Gezellig boodschappen doen gaat natuurlijk prima! 

Met de bus zijn ze binnen een half uur bij het startpunt van de wandeling in het National Peak District. Iedereen mag zelf kiezen; loop je een gewoon tempo met Meinke en Olger mee of loop je extra snel met Lars, Anne-Linde en Pepijn? De groep verdeelt zich mooi in tweeën en de tocht begint direct pittig een heuvel op. Het is een hele klim, de snelle lopers zijn er vandoor en in de andere groep loopt Merel vaak voorop en houdt een mooi tempo vast. Over een smal pad, eerst door wat bossen, later over vooral rotsen, gras en wat heide lopen ze naar de top. Het is best zwaar, gelukkig is het uitzicht prachtig, een echte beloning! Er wordt wat gedronken en gerust, Simcha geeft het sein dat ze met nieuwe energie weer door kunnen. Iedereen klimt overeind en sluit weer aan. Nu gelukkig eerst een stuk wat naar beneden, het is echt ruig en heuvelachtig dus weer klimmen hoort er bij! Tess houdt de moed er goed in en blijft net als Robin gezellig kletsen. Er wordt gestopt om op adem te komen en tegelijkertijd te genieten van het uitzicht. Ruth kijkt even over de rand van een rots, wat een diepte meldt ze de anderen onder de indruk. Gelukkig hebben ze lekker de tijd voor de wandeling van 12 kilometer, om 10 uur vertrokken en om 14.15 uur weer bij de bus terug. Suze en Yke zouden nog wel even door kunnen maar verder is iedereen blij dat ze er zijn. Iedereen is moe, het was een pittige maar prachtige wandeling! 

Lekker de bus in om koers te zetten naar Poacher, het is 2 uur rijden. Op een enkeling na valt iedereen als een blok in slaap, David doet echter zijn best om wakker te blijven, hij heeft er een sport van gemaakt om iedereen slapend op de foto te zetten. Vandaar al die slaapfoto’s!

Op Poacher wordt het kamp opgebouwd. Ze hebben een prima plek, naast het achterhek op 5 minuten lopen van de toiletten en het centrale terrein. Behalve de padvindsters en verkenners van de OPV-Schoonoord komen alle andere groepen morgen. Veel tenten zijn vandaag door een opzet-crew al klaargezet, een beetje spooky al die lege tenten.

Er wordt pasta-pesto gekookt, dat gaat er wel in na de lange wandeling! En nu de douches nog schoon zijn maken de meeste meiden daar ook nog even lekker gebruik van. Morgen mag iedereen uitslapen zolang als dat ze zelf willen. Heerlijk!