Zaterdag 8 augustus: Verhuizen naar het laatste kampterrein

Voor elke tent liggen 20 paar schoenen en klompen, na een week in de tenten is het een zooi geworden. En dat moet vandaag opgeruimd en de tassen in! Om 8 uur wordt iedereen gewekt om op te staan en de tassen in te pakken. Daarna een ontbijt-pauze om vervolgens door te gaan met het afbreken van de tenten. De materiaal-bus was nagenoeg leeg en moet nu weer helemaal worden ingepakt. Iedereen werkt lekker door, daar zijn ze goed in geworden … standaard een uur eerder klaar dan ingeschat! Zo ook vandaag weer, om 10 uur is alles gedaan en pas om 11 uur komt de bus ze ophalen bij Poacher om naar Raywell Park te rijden. 

Het is een enorme drukte met auto’s, busjes en grote bussen op het terrein. Geen wonder dat de buschauffeur hen niet kan vinden. Om half 12 zien ze een chauffeur zoeken, zwaaiend met de hele groep trekken ze de aandacht. Gelukkig blijkt het hun chauffeur en kunnen ze vertrekken! 

Het is een dik uur rijden naar het volgende kampterrein. Het blijkt dat ze daar de enige groep zijn; schone wc’s en douches voor henzelf, heerlijk!! En een gebouwtje waarvan ze de keuken mogen gebruiken, dat is fijn! De tenten worden weer opgezet en dan is er tijd om te lunchen. Filipa slaat haar armen om een appelboompje en schudt net zo hard totdat de gewenste appel naar beneden valt. Lekker! 

Wat heerlijk om weer even met elkaar te zijn. Alleen douchen is vandaag verplicht, verder mag er lekker worden geluierd en gelummeld. Olger en Lars worden het doelwit van een langdurig watergevecht, bijna iedereen is uiteindelijk kletsnat. Lekker met de 30°C van vandaag. Aan het eind van de middag kookt de leiding een Engels ontbijt als avondmaaltijd. Wat heeft iedereen een honger! Toast en bonen worden een paar keer aangevuld … heeft iedereen de tussen-door-friet die op Poacher te halen was vandaag gemist?

Om 20 uur gaan de jongste meiden richting tent en is er met de (A)PL’s nog een ereraad. Daarna is het voor iedereen bedtijd met de bedoeling dat het vanaf 21 uur stil is. Tegen half 10 gaan er zowaar weer lichten aan en wordt er weer volop gekletst. Na een streng woordje is het rustig en volgt er een goede nachtrust!

Zondag 9 augustus: Verwendag en bonte-avond 

Uitslapen tot 9 uur betekent een mooie 11 uur geslapen, lekker! Nu de keuken uit het gebouwtje wordt gebruikt en er zoveel mogelijk restjes worden opgemaakt verzorgd de leiding de maaltijden. Vandaag een ontbijt met tosti en een gebakken ei. Het is vandaag verwendag, dus dat ontbijt past daar goed bij!

Het schoonmaken van de patrouillekisten past iets minder in het thema maar moet wel gebeuren. Het is weer warm vandaag en dat komt goed uit, nu kunnen de kisten helemaal uitgemest en gesopt worden. Wanneer alles goed droog is worden de kisten netjes ingeruimd en in de bus gezet. Die kunnen in Nederland zo de kast in, top! 

Pepijn en Meinke doen ondertussen boodschappen. Er wordt nog één keer brood gehaald en vooral snacks voor op de boot. Na de lunch is het tutten; de maskertjes, nagellak en make-up komt op tafel. Simcha en Robin lakken heel wat vingers en tenen, ook die van de leiding moeten eraan geloven. Lotte is er ook vaardig in en make-upt zich een prinsessen-look. Langzaamaan gaat het tutten over in tijd voor jezelf of nog iets uitwerken voor de bonte avond van later deze dag. 

Meinke ligt te doezelen onder het activiteiten dak maar heeft het gegiechel van Roisin en Ruth net op tijd in de gaten. De dames staan klaar een fles water over haar heen te gieten, het is echter toch Ruth die hem uiteindelijk over zich heen krijgt. Een kwartier later is bijna iedereen nat, de enkeling die daar geen zin in heeft verschuilt zich in de tent of in het gebouwtje. De extra sponzen die zijn gekocht komen goed van pas; met veel energie, gelach en gestoei duurt het watergevecht zeker een uur!

Pepijn en Meinke vertrekken weer voor wat vergeten boodschappen. Ondertussen wordt er wat geoefend voor de bonte avond en staat er een tafel waarop mocktails kunnen worden gemaakt. Verschillende soorten sap, frisdrank, fruit en mooie bekertjes waar een suikerrandje aan kan worden gemaakt. Dat valt in de smaak!

Wanneer Pepijn en Meinke terugkomen zit iedereen lekker onder het activiteiten dak in de schaduw. Wat een verrassing; er zijn Domino’s pizza’s gehaald, voor iedereen een large Margaritha! Voor Simca frietjes en kipnuggets en voor Isabel twee kleinere glutenvrije pizza’s. Met gejoel worden de pizza’s ontvangen, dat is lekker! Het is een leuke verassing die gekocht is van (een deel van) het extra ontvangen geld 🙂 Spontaan ontstaat er een wedstrijdje wie hem als eerste op heeft, de eerste pizza’s zijn in 7 minuten op. Iedereen eet goed, ze gaan allemaal schoon op. Op de doos wordt je tijd geschreven, iedereen knipt die in een rondje uit en met een touwtje erdoor geregen heeft iedereen een medaille om de nek! 

Dan is het tijd voor de Bonte-avond. Iedereen doet wat en het is volop genieten, elk groepje heeft echt zijn best gedaan en dat is terug te zien!

Simcha opent de avond als presentator met de microfoon van Lars. De microfoon is een blok hout die Lars op de tweede dag van het kamp al in handen krijgt gedrukt en sindsdien dienst doet als microfoon. Het hele kamp heeft Lars te pas en onpas vragen gesteld aan iedereen die maar even naast hem loopt. Maar vanavond is de microfoon aan Simcha, zij kondigt iedereen aan!

Suze, Ruth, Lotte en Roisin hebben een alfabet gemaakt. De A is van afwasteil, auto-scam, autistisch keycord, aanstekers, afwasstraf, aanmaaklimonade, appels werpen en aromat … de H van hooi overal, haarverf, heimwee, harde grond en haarlijn van David … de U van urenlange busritten, uitverkochte truien en uitgebreide insmeersessie’s … om te eindigen bij de Z van zwembad water, zingen overal, zakmes ingenomen, zout, zwervers, zwoele zomernachten, zonnig, zweten en zwemmen. 

Robin, Merel en Yke doen een aller grappigst toneelstuk waarbij ze ieder zichzelf spelen en daarbij eigen eigenschappen uitvergroten. Ze stellen zichzelf uitgebreid voor, waarbij Robin steeds wordt onderbroken door Yke die zich wel aan de planning moet houden en haar lijstje wil afmaken. Terwijl Merel er als een stuiterbal af en toe ook nog tussendoor komt. Heel grappig en herkenbaar, knap gedaan!

Karlijn, Eva B, Sofie, Filipa en Vera hebben een rap gemaakt. Verkleed met petten, dikke buiken, baardjes en brillen is het een stoere rapgroep die grappig vertolkt wat ze de afgelopen weken hebben meegemaakt.

En wat zou je kiezen? Eva F, Isabel, Sophie en Tess hebben een dilemmaspel gemaakt. Wat heb je liever; slaapzak thuis laten of slaapmatje? Liever geen schone shirts of geen schone broeken? Wc’s of douches schoonmaken op paocher?

Tot slot is de leiding aan de beurt met een nieuwe tekst op Zwoele Zomernachten van Rutger van Barneveld, het lied dat dit kamp het meeste is gezongen! 

Daar zit een gezellige polonaise in waarmee de bonte avond feestelijk wordt afgesloten. Nog één nachtje slapen in de tenten, morgen inpakken en de boot op naar huis! Daar ziet iedereen nu ook weer naar uit!

Maandag 10 augustus en dinsdag 12 augustus: met de boot terug naar huis

Pas om 9 uur is het tijd om wakker te worden, de geur van pannenkoeken lokt iedereen de tent uit. Maar voor het ontbijt moeten voor de laatste keer de tassen worden ingepakt De tandenborstel en pyama gaan in de dagrugzak voor op de boot vanavond. De tenten blijven nog even staan zodat ook de laatste condens eruit verdwijnt. Wat lekker dat alles opgeruimd, droog en netjes de bus in gaat, dat scheelt zoveel werk straks in Oosterbeek. Super fijn! 

Iedereen maakt een lunchpakket voor vanavond en morgenochtend op de boot, aangevuld met wat drinken, een zakje chips, wat snoep en een mueslireep gaat dat de dagrukzakken in.

En dan wordt de rest van de ochtend besteed aan opruimen, inpakken en een paar spelletjes shit happens. De leiding maakt de keuken schoon en doet de laatste algemene spullen schoon en droog in de kisten. 

De lunch bestaat uit het opmaken van de laatste dingen, in dit geval borrelhapjes die eigenlijk bedoeld waren voor tijdens de bonte avond. Maar na de grote pizza’s zijn de borrelhapjes blijven liggen. Nu vallen de vega-samosa’s, kipnuggets en glutenvrije mozzarella sticks in de smaak. En voor de laatste keer dit kamp tosti’s! Het is warm vandaag dus het activiteiten-dak blijft zo lang mogelijk staan, een beetje schaduw is wel lekker.

Yke en Filipa worden rond 13 uur opgehaald. Als eerste zijn de ouders van Yke er, zij wachten op de parkeerplaats want voor sommige meiden is het wel lastig dat anderen al ouders zien. Yke krijgt een grote groepsknuffel en loopt daarna met twee leiding naar haar ouders om samen nog een weekje vakantie te gaan vieren in Engeland. Een half uurtje later is ook Filipa aan de beurt voor een goede groepsknuffel en wordt ook zij uitgezwaaid. 

Veel Engelse scoutinggroepen beschikken over een eigen busje waar zo’n 15 personen in kunnen. Toen in de voorbereiding aan de groep van dit terrein werd gevraagd hoe het beste naar de boot te reizen kwam vlot het aanbod om iedereen te brengen, dat is fijn! Om half 2, wat eerder dan gepland, komt de bus al aanrijden. De eerste helft van de groep stapt samen met Anne-Linde en Angelique in de bus, het is een half uur rijden naar de terminal in Hull. Ondertussen worden de laatste wc’s schoon gemaakt en het activiteiten-dak afgebroken en een uurtje later worden ook de anderen opgehaald. 

Net voor 15 uur is de groep compleet en klaar om in te checken. Het is nog even 10 minuten zoeken wat de juiste mail is met de reservering voor de bus maar dan kunnen ze door de controle richting boot. Ze zijn echt vroeg, inchecken kan tussen 15 en 18 uur, na een vlotte doorgang langs de douane die niets checken en alleen mondeling vragen of ze messen bij zich hebben, komen ze in een wachtruimte. De boot ligt er wel maar ze mogen er nog niet op. De chips en het meeste lekkers gaan vast op. Wanneer ze even later de boot op mogen zijn ze zo’n beetje de eersten. Per vier personen is er een hut geboekt, bij boeken is dit op volgorde van de ledenlijst gegaan dus het zijn wat ongebruikelijke groepjes. Omdat de boardingpas met je naam erop ook de toegangskaart tot de hut is moet er even wat geruild worden. Er worden groepjes gemaakt, passen geruild en dan op naar de hutten om te kijken hoe die eruit zien! 

Er wordt een verzamelplek voor het ontbijt de volgende ochtend afgesproken en verder is iedereen vrij te doen wat hij wil. De boot wordt verkend en dan verdwijnen de meeste meiden naar de hut, lekker op bed een spelletje doen, puzzelen en kletsen. Om 20 uur vertrekt de boot, fijn we gaan! ’s Avonds is er entertainment aan boord, bij een quiz over Disney films treft een groep meiden en de leiding elkaar. Even gezellig samen meedoen. Een paar anderen komen langs met een joekel van een toblerone reep, de laatste ponden worden opgemaakt. De verschillen tussen de meiden zijn natuurlijk groot, sommigen hebben het zakgeld al bijna uitgegeven nog voordat ze het krijgen en anderen hebben een groot deel over. Natuurlijk niet altijd leuk maar gelukkig wordt er de hele reis goed samen gedeeld, snoep gaat eigenlijk altijd in een groepje rond. 

Suze, Lotte en Roisin hebben nog genoeg geld over om naar het all you can eat buffet te gaan en vermaken zich daar een poos. Maar wanneer de leiding tegen half 10 een rondje loopt vinden ze bijna iedereen in de hutten. Lekker op bed, helemaal prima zo! De leiding maakt het deze laatste avond laat, tot diep in de nacht doen ze spelletjes om uiteindelijk nog voor een paar uurtjes ook hun hut op te zoeken. 

Om 7.45 is het tijd om op te staan, Nederland is al in zicht wanneer ze om 8.15 uur bij de verzamelplek zijn. Met zicht op de Rotterdamse haven ontbijten ze samen. Bijna thuis! Een half uur later wordt er aangemeerd en om 9.15 uur lopen ze dan echt weer Nederlandse bodem op! In de rij voor de paspoort controle zien ze de eerste ouders al zwaaien. Maar hier wordt de controle veel serieuzer genomen, elk paspoort wordt ingezien en goed bekeken. Maar dan zijn ze er, voor sommigen fijn hun vader of moeder vast te zien en voor anderen even slikken … dus niet lang getreuzeld, hop de auto’s in. Anderhalf uur naar Oosterbeek, beetje kletsen, beetje slapen. Het busje doet er wat langer over om de boot af te komen dus op het Raadhuisplein is het een kwartiertje wachten tot ze compleet zijn. 

Even verderop in park De Dennenkamp staan ook de ouders ongeduldig te wachten. De ervaringen hoe het was om op vakantie te zijn zonder hun dochter worden gedeeld, er wordt al een traantje weg gepinkt en de taartjes staan klaar voor een warm welkom. Om half 12 komt het busje aanrijden en tegelijkertijd komt de hele groep lopend het parkje in. Mag ik hollen vragen twee moeders tegelijkertijd, en nog voor er een antwoord is gegeven is de sprint al ingezet … heerlijk ze zijn weer terug!!! Knuffels, tranen en gelach, het is fijn elkaar weer te zien. Na een gebakje met het Engeland-logo zingt de groep het bonte-avond lied op de wijs van Zwoele zomernachten van Rutger van Barneveld. Samen zingen we “Ik wil niiets missen tijdens deze reis, frietjes eten voor de laagste prijs, pizza’s vreten voor de snelste tij-ij-ijd. Poacher gaat van start, het waait hier veel te hard. Ik wil toch niet naar huis!” Nog een groepsfoto en een bedankwoordje van zowel de ouders als de leiding aan Margreet en Bart voor het schrijven en plaatsen van de verslagen en foto’s. En tot slot een hartelijk dankwoord en mooie bon voor de leiding! Zij kunnen tijdens een etentje bij Fratelli terugblikken op deze fantastische ervaring! 

Het was een meer dan geslaagd kamp! De ongelukjes bleven beperkt tot een blaar en een schram, de moppers bleven beperkt tot een moeheids-moppertje, de tranen die er waren verdwenen al snel weer in de zon. Zowel de meiden als de leiding hebben het samen en onderling goed gehad; de verhalen zullen nog lang naklinken … lekker lang nagenieten!